वैदेही

वैदेहीने तिचे बारावी पर्यंतचे शिक्षण कसेबसे पूर्ण केले. आणि तिच्या घरी तिच्या लग्नाची बोलणी व्हायला लागली. वैदेही आठव्या वर्गात असेल तेव्हाच तिची आई हे जग सोडून गेली होती. तेव्हापासून आपसूकच तिच्यावर सर्व घराची जबाबदारी येऊन पडली.   तिच्या घरी ती, तिचा मोठा भाऊ सागर, आणि तिचे बाबा एवढे तिघेच होते. शिक्षणात बऱ्यापैकी हुशार असणारी वैदेही … Read more

बायको माझी नवसाची

” काय मग पिंटू… काल मुलगी पाहायला गेला होता असं ऐकलं होतं…ठरलं का काही…?” पारावर बसलेल्या सदा काकाने समोरून येणाऱ्या पिंटू ला विचारले. ” अजुन काही ठरलं नाही…?” पिंटू त्यांना टाळत म्हणाला. ” अरे अजुन किती उशीर करणार आहेस…तुझ्या बरोबरच्या मुलांना दोन दोन मुलं आहेत… अन् तू आपला नुसत्या मुली पाहत आहेस…उरकून टाक लवकर…” सदा … Read more

घटस्फोट म्हणजे खेळ नाही

सत्यघटनेपासून प्रेरित साधारण पाच वर्षाआधी ची गोष्ट असेल. मी एका मैत्रिणीच्या बहिणीच्या लग्नाला गेले होते. लग्न खूप थाटामाटात पार पडले होते. नवरी आणि नवरदेव दोघेही खूप खुश होते. त्यानंतर जवळपास एका वर्षाने परत त्या मैत्रिणीच्या घरी जाण्याचा योग आला. तेव्हा तिची ताई तिच्या माहेरी होती. मी त्यांच्याशी बोलले तेव्हा त्या जरा उदास वाटल्या मला. मी … Read more

अहंकार

आज दिनकर काका आणि सरला काकूंचा आनंद गगनात मावेनासा झाला होता. त्यांचा मोठा मुलगा प्रशांत आज शासकीय सेवेत मोठ्या पदावर रुजू झाला होता. गावातील लोक सकाळपासून घरी या दोघांचेही अभिनंदन करायला येतच होती. आणि गावातील लोकांना प्रशांतचा आजवरचा संघर्ष सांगताना काका काकूंचा उर अभिमानाने भरून येत होता. काका आणि काकू दोघेही साधे माणसं. त्यांच्याकडे शेतीचा … Read more

सूर तेच छेडीता..!

   वृंदा हातात भलीमोठी बॅग घेऊन घराबाहेर निघत होती. तिचा भाऊ तिला माहेरी घेऊन जाण्यासाठी आला होता. अश्रूंनी डबडबलेल्या डोळ्यांनी तिने विनयकडे पाहिले. तो मात्र तिच्या नजरेला नजर देऊ शकला नाही. कारण तिच्या नजरेत त्याच्यासाठी असंख्य प्रश्न होते. आणि विनयकडे तिच्या प्रश्नांना ना उत्तरे होती ना तिच्यासाठी दोन धीराचे शब्द.    आज पहिल्यांदा असे झाले … Read more

शालू – एक अविस्मणीय भेट

“अरे सुयश…अजुन तयार सुद्धा झाला नाहीस…खरेदीला जायला उशीर होतोय आपल्याला… मुलीकडच्यांची तयारी सुद्धा झाली असेल…आपण उशिरा जाणे बरे दिसणार नाही…” वृंदा काकू सुयशला आवाज देत म्हणाल्या. ” हो आई…मी तयारच होत आहे…दहा मिनिटात आवरून खाली येईल…” सुयश म्हणाला. इतक्यात त्यांची मोठी सून पल्लवी आवरून हॉल मध्ये आली आणि म्हणाली… ” आई…तसा आपल्याला फारसा उशीर झालेला … Read more

प्रेम व्यक्त करणं सुद्धा गरजेचं असतं.

नचिकेतला सकाळी उठायला जरा उशीरच झाला. आज त्याचा वाढदिवस होता आणि रात्री येणाऱ्या शुभेच्छांच्या मेसेजेस ला रिप्लाय दिल्याने त्याला झोपेतून उठायला उशीर झाला होता. नंदिनी रोजप्रमाणे पहाटेच उठून तिच्या नेहमीच्या कामामध्ये व्यस्त होती.    नचिकेत पटापट फ्रेश होऊन किचन मध्ये आला. आणि नंदिनीला म्हणाला…   ” गुड मॉर्निंग…”   ” गुड मॉर्निंग…आज काय चक्क सकाळी … Read more

हे काम फक्त बायकांचं आहे ?

       ” केदार, मी स्वयंपाक करतेय तोवर जरा बाळाला पाहशील का..?” पल्लवी ने किचनमधून केदार ला आवाज दिला.        ” मी जरा महत्त्वाच्या कामात आहे…आणि तसंही मुलांना सांभाळणे बायकांचं काम असतं…” केदार म्हणाला.        ” अरे पण मी कामातच आहे ना…हे एवढं झालं की घेतेय त्याला…बघ ना थोडा वेळ…” पल्लवी म्हणाली.        ” काय ग…एक … Read more

मानलं तर जावा, जाणलं तर बहिणी

” तुमच्या घरच्यांना काही कळतं की नाही. जाऊबाईंची लायकी तरी आहे का कार्यकारिणीत सामील व्हायची. कधी घराच्या स्वयंपाकघरातून बाहेर तरी आल्या का त्या. साधं कुणासमोर काय बोलावं आणि कसं वागावं हे सुद्धा नाही कळत त्यांना. आणि म्हणे त्यांना शिक्षण संस्थेच्या कार्यकारिणीत सामील करणार…” नंदिनी रागारागाने बोलत होती. ” तू शांत राहतेस का थोडावेळ. पप्पांनी काहीतरी … Read more

अपशकुनी ? – भाग १

सकाळचे साधारण दहा वाजले असतील इतक्यात दारावरची बेल वाजली.    ” एवढ्या सकाळी कोण आलं असेल?” असे म्हणत प्रकाश रावांनी दार उघडले समोर बघतो तर समोर अक्षय उभा होता प्रकाश राव यांनी त्याला बघताच मिठी मारली ”               “असा अचानक कसा आलास मला कळवायच तरी असतं. तुला स्टेशनवर घ्यायला आलो असतो. कशाला केली सकाळी सकाळी … Read more