त्या दिवशी जानकी त्याच्यावर रागावली नव्हती! ती घाबरली होती! जसा आज तो सोहमवर धावून गेला, अगदी तशीच ती त्या दिवशी एका १४ वर्षांच्या लेकराच्या काळजीपोटी त्याच्यावर डाफरली होती! तिच्या मनात त्याच्याबद्दल राग नव्हता, तर भीती होती की अण्णांच्या अनुपस्थितीत या मुलाला काही झाले तर काय होईल. आणि त्या एका ओरडण्याला काकूंनी सावत्रपणाचे नाव दिले… … Read more
” सामान देतोस ना…?” आईकडून ह्या प्रश्नांची अपेक्षा नसलेला अभय जरा गडबडून म्हणाला. ” क…काय…काय म्हणालात…?” ” अरे सामान द्यायला आला आहेस ना…मग दे ना…” आई म्हणाली. ” हो…हे घ्या…” हातातील जड सामानाची पिशवी आईकडे सुपूर्द करत अभय म्हणाला. ” मी सामान बरोबर आहे की नाही ते चेक करून सांगते तुला….तोपर्यंत बाहेरच थांब…” आई म्हणाली. … Read more
” सामान देतोस ना…?” आईकडून ह्या प्रश्नांची अपेक्षा नसलेला अभय जरा गडबडून म्हणाला. ” क…काय…काय म्हणालात…?” ” अरे सामान द्यायला आला आहेस ना…मग दे ना…” आई म्हणाली. ” हो…हे घ्या…” हातातील जड सामानाची पिशवी आईकडे सुपूर्द करत अभय म्हणाला. ” मी सामान बरोबर आहे की नाही ते चेक करून सांगते तुला….तोपर्यंत बाहेरच थांब…” आई म्हणाली. … Read more
अशातच एके दिवशी अविनाशची आई शालिनीच्या माहेरी गेली. आणि शालिनीला घरी चल म्हणून विनवू लागली. शालिनी ला सुद्धा तेच पाहिजे होते. पण शालिनी उगाच स्वतःच्या अटी घालत होती. शेवटी अविनाशच्या आईने तिला घरी येण्यासाठी राजी केलेच. शालिनी अर्जुनला घेऊन पुन्हा घरी करत आली. संध्याकाळी अविनाश ऑफिस मधून घरी आला तेव्हा त्याने बघितले की शालिनी घरी … Read more
” वहिनी…मला उद्या सकाळी लवकर जायचं आहे ऑफिस ला…माझा टिफीन उद्या लवकर तयार करून देशील…” मल्हार त्याच्या रूम मध्ये जाताना म्हणाला. ” हो भाऊजी…मी करेन लवकर तयार…तुम्ही काळजी करू नका…” भावना म्हणाली. मल्हार त्याच्या रूम मध्ये निघून गेल्यावर त्याची बायको अंतरा भावनाला म्हणाली… ” तू राहू दे ताई…उद्या सकाळी मीच ह्यांच्यासाठी टिफीन तयार करेन…” ” … Read more
वसुधा ताईंना विविधा अनाथ आश्रमात गेलेली नको होती. लहानपणी पासून त्यांनी अगदी आईच्या मायेने तिचा सांभाळ केला होता. मग वसुधा ताई वसंतरावांना म्हणाल्या. ” अहो…माझ्या मनात एक गोष्ट आहे…तुम्हाला राग येणार नसेल तर बोलू का…?” ” बोल ना…” ” आपणच विविधाला दत्तक घेतले तर…” ” अगदी माझ्या मनातलं बोललीस बघ…फक्त मी ह्याची वाट पाहत होतो … Read more
सर्वजण गप्पा मारत असताना मधुरा मात्र किचन मध्ये सर्वांसाठी गरमागरम पोळ्या करत होती. सतरा वर्षांची अल्लड मधुरा आज एखाद्या मुरलेल्या गृहिणी सारखी धावपळ करून कामे करत होती. सगळ्यांनी जेवण करायला सुरुवात केल्यावर मधुराने सर्वांना जेवण वाढले. सर्वांनी जेवणाची स्तुती केल्यावर आत्या म्हणाली… ” आज काव्या ने सकाळपासून खूप मदत केली हो मला स्वयंपाकात…तुम्ही येणार म्हणून … Read more
विनायकरावांच्या लहान मुलाचे आदित्यचे लग्न होऊन पंधरा दिवस झाले होते. लग्न मोठ्या थाटात पार पडलं होतं. लग्न झाल्यावर गोंधळ, सत्यनारायण सुद्धा थाटात पार पडला. सगळे पाहुणे सुद्धा आपापल्या घरी निघून गेले. लहान मुलगा, सून बाहेरून फिरून सुद्धा आले. सगळं काही सुरळीत सुरू होतं. लहान सूनबाईचा स्वभाव सुद्धा चांगला वाटत होता. घरच्यांशी मिळून मिसळून वागायचा … Read more
गिरिजा काकूंच्या दोन्ही मुलांची मल्हार आणि केदार ची लग्न एकाच दिवशी ठरवली होती. घरी पाहुण्यांचे आगमन झालेले होते. गिरिजा काकू स्वतः पुढाकार घेऊन प्रत्येक गोष्टीत लक्ष घालत होत्या. दोन्ही सुनांना द्यायचे कपडे, दागिने त्यांनी स्वतः पसंत केले होते. पण त्यांनी मुद्दामहून त्यांच्या मोठ्या सुनेसाठी हलक्या प्रतीच्या गोष्टी घेतल्या होत्या. त्यामानाने लहान सूनेसाठी सगळ्या महाग गोष्टी … Read more
ती पाणी घेऊन बाहेर आली. सर्वजण पाणी पिले. पण बोलायला कोणीच सुरुवात करत नव्हतं. म्हणून शेवटी जान्हवीनेच विषय काढला… ” तुम्ही इथे कसे काय येणे केले…?” ” बरं झालं तूच विचारलस…कारण नेमका विषय कुठून काढावा हे मला कळत नव्हतं…आम्ही आरुष बद्दल बोलायला आलो आहोत…” तिच्या सासुबाई म्हणाल्या. ” त्याचे नाव आरुष नाही आयुष आहे …आणि … Read more