सगळं काही ऐकून घेतल्यावर आई म्हणाली. " नकुलला एक मैत्रीण आहे ह्याचा तुला त्रास होतोय की तो तुझ्यापेक्षा जास्त तिच्याशी...

" म्हणजे...तुमच्या मनात नक्की काय सुरू आहे बाबा..." रेवा ने विचारले. " हेच की सुजाताशी सध्या गोड बोलून, चांगले बोलून...

रवीचे बाबा म्हणाले. " ते तुमचं तुम्ही पाहा...पण आम्हाला आता तुमची मुलगी आमच्या घरात नकोय...घरी न्या...आमच्या मुलाला तर नाही वाचवू...

आजीला आज खरोखरच खूप जास्त पश्चात्ताप होत होता. शालू ने जे काही केले ते उषा ला माहिती होते तरीही ती...

नकुल आल्यावर नंदिनीच्या बाबांनी औपचारिकता म्हणून त्याची विचारपूस केली. सगळे जण नकुलसाठी जेवायला थांबले होते. मग सगळ्यांनी एकत्र जेवायला सुरुवात...

सगळ्यांच्या प्रश्नार्थक नजरा प्रकाशरावांना कळत होत्या. ते म्हणाले. " मला कळलंय की माझं चुकलं...खूप चुकलं... मी उषा सोबतच तुम्हा साऱ्यांचा...

आत्याचा आवाज ऐकून नंदिनी बाहेर आली. आत्या तिला म्हणाली. " नंदिनी... मी आज खूप खुश आहे...तू आमची मान उंचावलीस बघ..."...

प्रकाशराव विचार करतच घरी गेले. शालू ताईंनी रस्त्याने त्यांचे कान भरले ते वेगळेच. शालू ताई आणि प्रकाशरावांनी घरात पाय ठेवलाच...

" हे बघ... आपलं लग्न झालंय हे मला मान्य आहे पण ते कोणत्या परिस्थीती त झालंय हे सुद्धा तुला चांगलेच...

तसे पाहिल्यास दुसऱ्या दिवशी नंदिनीची मांडवपरतनी आणि सत्यनारायण करणे अपेक्षित होते पण नंदिनीच्या माहेराहून तसा काहीच फोन आला नसल्याने सरला...