सुमित खोलीत आला. त्याने समिधाकडे पाहिले. समिधा बेडवर बसून खाली पाहत होती आणि अस्वस्थपणे तिच्या पदराला मुरड घालत होती. सुमित तिच्या शेजारी येऊन बसला, पण त्याने ठरावीक अंतर ठेवले. “समिधा,” सुमितने अत्यंत शांत आवाजात सुरुवात केली. “मला माहित आहे की आजचा दिवस तुझ्यासाठी खूप थकवणारा होता. नवीन घर, नवीन माणसे… या सर्वांचा ताण तुझ्या … Read more
“प्रीतम? तू इथे काय करतोयस? निघून जा इथून, कोणी पाहिले तर…” समिधा घाबरून म्हणाली. “समिधा, मला तुझ्याशी बोलायचे आहे. प्लीज, दोन मिनिटे,” प्रीतमने तिचा हात पकडण्याचा प्रयत्न केला. “हात सोड प्रीतम! आता खूप उशीर झाला आहे. माझा साखरपुडा झाला आहे, १५ दिवसांत माझे लग्न आहे,” समिधाने स्वतःचा हात सोडवून घेतला. “मला माहित … Read more
सुमित हा शहरातील एका नावाजलेल्या कुटुंबातील एकुलता एक मुलगा होता. स्वतःचा कापड व्यवसाय असणारे ते कुटुंब श्रीमंत, पण तितकेच संस्कारित आणि नम्र होते. समिधाचे वडीलही सरकारी खात्यात मोठ्या पदावर होते, त्यामुळे दोन्ही कुटुंबांची सामाजिक आणि आर्थिक पातळी थोडीफार जुळत होती. सुमित समिधाला पाहण्यासाठी तिच्या घरी आला. साध्या, पण अत्यंत प्रभाव पाडणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाचा सुमित पहिल्याच … Read more
लग्नमंडपात गजबज होती. सगळीकडे फुलांची सजावट, रोषणाई आणि गाण्यांचा आवाज. पाहुणे एकमेकांशी गप्पा मारत होते. मुलं इकडेतिकडे पळत होती. वातावरणात आनंद होता. आज मिलिंदचं लग्न होतं. मिलिंद शांतपणे स्टेजवर बसला होता. त्याच्या चेहऱ्यावर हलकंसं हसू होतं. पण त्याच्या डोळ्यांत मात्र एक विचित्र शांतता होती. पाहुणे येत होते, अभिनंदन करत होते. तेवढ्यात मंडपाच्या प्रवेशद्वारातून … Read more
आज मंजिरी खूप आनंदात होती. तिने 11 महिने भिशी टाकून एक सुंदर पैठणी खरेदी केली होती. तिच्याकडे लग्नात घेतलेली एक पिवळी पैठणी होती. पण त्यानंतर ती पैठणी घेऊनच शकली नव्हती. तिच्या एका मैत्रिणीने तिला या भिशीबद्दल सांगितले तेव्हा तिच्या डोक्यात कल्पना आली की अशा प्रकारे का होईना ती पैठणी घेऊच शकते की. म्हणून तिने मागच्या … Read more
मंदाताईंनी आपल्या मुलीचे लग्न एका चांगल्या कुटुंबात करुन होते. सुवर्णा दिसायला चांगली आणि शिकलेली मुलगी होती. तिचा नवरा संकेत मुंबईत एका चांगल्या नोकरीत कार्यरत होता. त्याचा मुंबईत स्वतःचा टूबीएचके चा फ्लॅट होता. सुवर्णाचे सासू सासरे गावी राहायचे. त्यांचा चांगला राजा राणीचा संसार सुरू होता सुवर्णा आणि संकेतचा. आपल्या मुलीला आनंदात पाहून मंदाताई खूप खुश होत्या. … Read more
इतकी वर्षे लाडाकोडात वागवलेल्या आपल्या मुलीचे आपण स्वतःहून अशा माणसाशी लग्न लावणार होतो ह्या जाणिवेने त्यांच्या काळजात धस्स झाले. स्वतःच्या चुकीची जाणीव आणि निशा ला दिलेल्या वाईट वागणुकीचा पश्चात्ताप एकत्रच त्यांच्या डोळ्यात तरळला. आता त्यांना निशाला भेटण्यावाचून चैन पडणार नव्हते. ते तसेच तिथून निघायला लागले. इतक्या वेळ ह्या दोघांच्याही गोष्टी ऐकत असलेली वृषाली अचानक वसंतरावांच्या … Read more
” मी सुद्धा इथे थांबायला नाही आलोय…पण निशाची ईच्छा होती की आमच्या लग्नाला तुमचे आशीर्वाद मिळावेत म्हणून आलो आहे…तुमचा राग मला कळतोय…पण तुम्ही एकदा शांतपणे आमच्या निर्णयाचा विचार करा…मग तुम्हालाही कळेल आम्ही हे सगळे का केले ते…” साकेत म्हणाला. ” मला काहीच ऐकून घ्यायचे नाही…तुम्ही जा इथून…” वसंतराव स्वतःच्या खोलीत जात म्हणाले. त्यासरशी निशा आणि … Read more
निशाला अचानक समोर पाहून काय बोलावे आणि काय प्रतिक्रिया द्यावी हे साकेतला काही कळत नव्हते. तिला पाहताच भूतकाळाच्या आठवणी त्याच्या डोळ्यासमोर तरळल्या. क्षणात त्याच्या डोळ्यात राग आणि प्रेम ह्या दोन्ही भावना दाटून आल्या. पण प्रेमावर रागाच्या भावनेने विजय मिळवला आणि तो तिथून निघून जायचे म्हणून परत फिरला. तोच निशा घाईने त्याच्या समोर येऊन उभी राहिली. … Read more
एकदा निशाला तिच्या एका मैत्रिणीचा रेणुकाचा फोन आला. तिचे नुकतेच बाळंतपण झाल्याने ती सध्या माहेरीच होती. सहज म्हणून तिने निशाला फोन लावला आणि बोलता बोलता घरी भेटायला हे असे म्हणाली. एरव्ही कुणाच्याही घरी लवकर जायला तयार न होणारी निशा लगेच तयार झाली. त्याचे मैत्रिणीला ही नवल वाटले. कारण कॉलेज मध्ये निशा नेहमीच तोऱ्याने वागायची. तिच्या … Read more