दोघीही एकदमच गप्प झाल्या. नेमकं काय बोलावं हे दोघींनाही कळत नव्हते. मग नंदिनी ने स्वतःच हात पुढे केला आणि म्हणाली. ” हाय…” ” हॅलो… नाइस टू मीट यू…” सुजाता सुद्धा हात पुढे करत म्हणाली. घरच्यांना सुद्धा काय बोलावे आणि काय नको ते कळत नव्हते. मग एकमेकांशी जुजबी बोलणी करून ते तिथून जायला निघाले. पण सुजाता … Read more
” म्हणजे…तुमच्या मनात नक्की काय सुरू आहे बाबा…” रेवा ने विचारले. ” हेच की सुजाताशी सध्या गोड बोलून, चांगले बोलून तिचा विश्वास संपादन करावा आणि बाळ जेव्हा आपल्या हातात येईल तेव्हा तिला थोडे पैसे देऊन परत माहेरी पाठवायचे…” रेवा चे बाबा म्हणाले. ” काय…? पण ती जायला तयार होईल का…?” रेवा ने प्रश्न केला. ” … Read more
रवीचे बाबा म्हणाले. ” ते तुमचं तुम्ही पाहा…पण आम्हाला आता तुमची मुलगी आमच्या घरात नकोय…घरी न्या…आमच्या मुलाला तर नाही वाचवू शकली…ना त्याची दारू सोडवू शकली…काही फायदा नाही झाला हिच्याशी लग्न करून…घेऊन जा हिला…” सुजाताच्या बाबांनी अनेकदा विनंती केली की सुजाताला इथेच ठेवा म्हणून. पण रवीचे आईबाबा काही ऐकायलाच तयार नाही म्हटल्यावर त्यांचाही नाईलाज झाला. आता … Read more
आत्याचा आवाज ऐकून नंदिनी बाहेर आली. आत्या तिला म्हणाली. ” नंदिनी… मी आज खूप खुश आहे…तू आमची मान उंचावलीस बघ…” काहीही न कळल्यामुळे नंदिनी तिथेच उभी होती. मग आत्या पुढे म्हणाली. ” अगं कॉलेजातून पहिली आलीस तू…” ” खरंच…” नंदिनी आश्चर्याने म्हणाली. ” हो तर.. हा नितीन आताच सांगत आलाय मला…” आत्या म्हणाली. ” हो … Read more
प्रकाशराव विचार करतच घरी गेले. शालू ताईंनी रस्त्याने त्यांचे कान भरले ते वेगळेच. शालू ताई आणि प्रकाशरावांनी घरात पाय ठेवलाच होता इतक्यात त्यांच्या घरी त्यांच्या सासुबाई आणि मोठ्या जाऊबाई आल्या. त्यांच्या जाऊबाई त्याच शहरात थोड्या अंतरावर राहायच्या. शालूताईंच्या सासुबाई कधी त्यांच्याकडे तर कधी त्यांच्या मोठ्या जावेकडे राहायच्या. जाऊबाई आणि त्यांच्या कुटुंबाचे बऱ्यापैकी पटायचे. प्रकाशरावांना तिथे … Read more
आणि तिच्या अपेक्षेप्रमाणे अरुणने सुद्धा आपली चूक सुधारली होती. अरुणने प्रशांतला सुद्धा सगळं काही खरं खरं सांगितलं आणि त्यालाही आश्वासन दिले की तो यापुढे कधीही असे वागणार नाही. त्याच्या वागणुकीत पश्चात्ताप दिसून येत होता म्हणून प्रशांत आणि प्रीती झालं गेलं सगळं विसरून गेले. पण अबोलीचा गैरसमज मात्र दूर झाला नाही. ती प्रीतीला चुकीचंच समजत होती. … Read more
” आई…तू हे काय बोलते आहेस…?” राधा आईला म्हणाली. ” योग्य तेच बोलते आहे…” राधाची आई म्हणाली. ” पण मला हे पटत नाहीये मामी…” राघव म्हणाला. ” मलापण नाही पटत आहे आई…” राधा म्हणाली. ” मी सगळा विचार करूनच बोलतेय…राधाचे बाबा आता काहीच ऐकण्या पलीकडे गेले आहेत…एरव्ही खूप चांगले असणारे राधाचे बाबा या मान अपमानाच्या … Read more
” होय तर लहानपणी पासून…” राघव म्हणाला. ” तसे कसे काय..?” राधाने विचारले. ” तुला आठवतेय का…आजी आणि माझी आई नेहमीच म्हणायचे की राधा तुझी नवरी आहे…मग मी सुद्धा तसेच मानायचो…मग जरा मोठा झाल्यावर कळलं की ते थट्टा करायचे…” राघव म्हणाला. ” मग…?” राधाने उत्सुकतेने विचारले. ” मग काय…सगळे जरी मस्करी करत असले तरी मला … Read more
राधाच्या काकांनी राघवला झोपडी स्वच्छ करण्यास मदत केली. खाटेवर टाकायला म्हणून अंथरूण पांघरूण आणून दिले. झोपडीत लाईटची सुविधा सुद्धा होती. शेतात पाणी द्यायचे म्हणून विजेची सोय आधीच केलेली होती. फोन चार्ज करायला सुद्धा एक जुनं बोर्ड दिसत होतं. ” चला…एवढी सुद्धा गैरसोय नाही दिसत इथे…पण सासुरवाडीत असेही राहावे लागेल ह्याची कल्पना सुद्धा केली नव्हती…” राघव … Read more
घ’टस्फो’टाच नाव ऐकून राधा एकदमच सैरभैर झाली. ती तिच्या बाबांना म्हणाली. ” बाबा…हे काय बोलताय तुम्ही…? घ’टस्फो’ट…?” ” होय घ’टस्फो’ट…?” बाबा म्हणाले. ” पण बाबा…?” राधाला काहीतरी म्हणायचे होते. ” पण बिन काही नाही…तू आतमध्ये जा…” बाबा म्हणाले. तरीही राधा तिथेच आ वासून उभी होती. बाबांना काय बोलू ते तिला कळत नव्हते. मग तिचे बाबाच … Read more