आज रक्षाबंधन होते. सकाळी आठ वाजल्यापासून संध्या दरवाजाकडे डोळे लावून बसली होती. अकरा वाजले, तरी आकाशचा पत्ता नव्हता, ना त्याचा कोणताही फोन आला होता. सोफ्यावर बसलेल्या सासूबाई प्रभावती यांनी संध्येकडे तिरकस नजरेने पाहिले आणि म्हणाल्या, “संध्या, अजून किती वेळ त्या दाराकडे बघत बसणार आहेस? तुझा तो लाडका भाऊ काही आज येणार नाही. विनाकारण त्या … Read more
संध्या खिडकीपाशी उभी राहून श्रावणाच्या संततधार सरींकडे एकटक पाहत होती. आभाळातून कोसळणाऱ्या पाण्याचे थेंब खिडकीच्या काचेवर आदळून खाली ओघळत होते, अगदी तिच्या डोळ्यांच्या कडांतून वाहणाऱ्या अश्रूंसारखेच. आज श्रावण पौर्णिमा, म्हणजेच रक्षाबंधन. संपूर्ण घरात सणाची लगबग सुरू होती. स्वयंपाकघरातून पुरणपोळीचा आणि साजूक तुपाचा दरवळणारा सुवास संपूर्ण घरात भरून राहिला होता. पण संध्याच्या मनाला मात्र एका … Read more
खिडकीतून बाहेर दिसणारे गुलमोहराचे झाड वाऱ्याच्या झुळकीने हलत होते. लाल-केशरी फुले खाली साचली होती. समिधा त्या फुलांकडे एकटक पाहत होती. तिच्या मनात विचारांचे वादळ उठले होते. तिच्या घरात आज शांतता होती, पण ती शांतता कोणत्याही क्षणी स्फोट घडवून आणू शकेल अशी अस्वस्थ करणारी होती. दोन दिवसांपूर्वीच तिच्या आणि प्रीतमच्या प्रेमसंबंधांबद्दल तिच्या आई-वडिलांना कळले होते. … Read more
“आई…” सुधीरचा थरथरणारा आवाज त्या अंधाऱ्या खोलीत घुमला. जानकीने मान वर करून पाहिले. तिला वाटले तिला भास होत आहे. पण समोर खरोखरच सुधीर उभा होता. त्याच्या डोळ्यातून अश्रूंच्या धारा वाहत होत्या. सुधीर धावतच पुढे गेला आणि त्याने जानकीच्या पाया पडण्याऐवजी थेट तिच्या पायांजवळ जमिनीवर बसून तिचे दोन्ही हात आपल्या हातात घेतले. “आई… मला … Read more
त्या दिवशी जानकी त्याच्यावर रागावली नव्हती! ती घाबरली होती! जसा आज तो सोहमवर धावून गेला, अगदी तशीच ती त्या दिवशी एका १४ वर्षांच्या लेकराच्या काळजीपोटी त्याच्यावर डाफरली होती! तिच्या मनात त्याच्याबद्दल राग नव्हता, तर भीती होती की अण्णांच्या अनुपस्थितीत या मुलाला काही झाले तर काय होईल. आणि त्या एका ओरडण्याला काकूंनी सावत्रपणाचे नाव दिले… … Read more
जानकीच्या या ओरडण्यात भीती आणि काळजी होती. पण सुधीरला मात्र काकूंचे शब्द आठवले—’सावत्र आई तुझा छळ करेल.’ त्याला वाटले की ती त्याच्यावर उगीचच ओरडत आहे. एवढ्यात बाहेरून दोन्ही काकू आल्या. त्यांनी हा प्रकार पाहिला आणि आगीत तेल ओतण्याची संधी साधली. मोठी काकू म्हणाली, “बघा गं बायकांनो, पोरगं भुकेने व्याकुळ झालं म्हणून स्वतः करायला गेलं. … Read more
अशातच तिची नणंद तिच्या मुलांना घेऊन तिच्या घरी आली. घरी यायला संध्याकाळ झाली होती. आल्यावर कांचन ने त्यांना चहा केला. त्यानंतर नणंद हिला म्हणाली. ” काय मग कांचन, आज जेवणाचा बेत काय आहे ?” ” मी तर काहीच केले नाही ताई. तुम्हीच तुम्हाला जे आवडते ते बनवा स्वतःच्या हाताने. एवढा लांबचा प्रवास करून … Read more
कांचनने जेव्हा पहिल्यांदा या घरात पाऊल ठेवले, तेव्हा तिच्या हातातील हिरव्या बांगड्यांचा किणकिणाट आणि पायांतील पैंजणांचा छुमछुम आवाज संपूर्ण घरात आनंदाचे कारंजे उडवून गेला होता. पण लग्न होऊन काहीच दिवस झाले आणि घराचे चित्र बदलले. . तिच्या सासूबाई, म्हणजेच वंदनाताई, जुन्या वळणाच्या आणि हुकमी स्वभावाच्या होत्या. ‘सून आली म्हणजे मी आता कारभारीण झाले,’ या … Read more
“विनय… अरे, त्यात सुमितचे काय चुकले? तो बरोबर तर म्हणतोय!” नरेश अतिशय थंडपणे म्हणाला, ” काय? दादा… तू हे काय बोलतोयस?” “अरे विनय, समजून घे ना. सुमित नवीन संसार करतोय. त्याची बायको शिकलेली, हायफाय आहे. त्यात अर्णव तिथे जाऊन राहिला, तर त्यांना उगाच अडचण होणार ना? त्यांच्या रोजच्या राहणीमानात फरक पडेल. त्यापेक्षा तू … Read more
विनयच्या कष्टाचे फळ मिळाले. सुमितने इंजिनिअरिंग उत्तम गुणांनी पूर्ण केले आणि त्याला पुण्यातील एका मोठ्या नामांकित बहुराष्ट्रीय कंपनीत (MNC) उत्तम पगाराची नोकरी मिळाली. सुमितचे यश पाहून विनयच्या आनंदाला सीमा उरली नव्हती. त्याने संपूर्ण गावात मिठाई वाटली. “माझा सुमित आता साहेब झाला!” विनय अभिमानाने सर्वांना सांगत सुटला होता. काही वर्षांतच सुमितच्या लग्नाचा विषय निघाला. गावातील … Read more