#रेशीमगाठ_आणि_जबाबदारी ❤️ मागील भागात… मेघनाने अनेक वर्षांच्या अन्यायाविरुद्ध आवाज उठवला आणि अरविंदशी कोर्ट मॅरेज करून घर सोडण्याचा निर्णय घेतला. घरातून निघताना आईने तिला एक प्रश्न विचारला, ज्यामुळे मेघनाच्या मनात पुन्हा जुन्या जखमा उघडल्या. — आईचा हात अलगद बाजूला करत मेघना म्हणाली, “आई, चार वर्षांपूर्वी अरविंदच्या स्थळाला नकार देण्यामागे तुझाही सहभाग होता, … Read more
मागील भागात… चार वर्षांपूर्वी अरविंदने मेघनाला नकार दिला नव्हता, तर तिच्या आईने आणि भावाने परस्पर नकार कळवला होता, हे मेघनाला समजलं. आज अचानक भेटलेल्या अरविंदच्या मनात अजूनही तिच्यासाठी जागा आहे का, हा प्रश्न तिच्या मनात होता. “मेघना, खरं सांगू? त्या वेळी तू मला नकार का दिलास, हे मला आजपर्यंत समजलं नव्हतं. तू तुझ्या … Read more
#रेशीमगाठ_आणि_जबाबदारी ❤️ स्वतःच्या घरासाठी आयुष्यभर झटणाऱ्या मेघनाला जेव्हा स्वतःचा संसार थाटायचा होता, तेव्हा तिच्याच माणसांनी तिच्या चारित्र्यावर प्रश्न उपस्थित केले… पण चार वर्षांपूर्वी तिच्यासोबत घडलेलं एक गुपित तिचं संपूर्ण आयुष्य बदलणार होतं! पुण्यातल्या एका मध्यवर्गीय चाळीतील छोट्याशा घरात संध्याकाळची वेळ झाली होती. दिवे लागण्याच्या वेळेस संपूर्ण घरात एक वेगळाच सुळसुळाट असतो, पण या घरात मात्र … Read more
आज रक्षाबंधन होते. सकाळी आठ वाजल्यापासून संध्या दरवाजाकडे डोळे लावून बसली होती. अकरा वाजले, तरी आकाशचा पत्ता नव्हता, ना त्याचा कोणताही फोन आला होता. सोफ्यावर बसलेल्या सासूबाई प्रभावती यांनी संध्येकडे तिरकस नजरेने पाहिले आणि म्हणाल्या, “संध्या, अजून किती वेळ त्या दाराकडे बघत बसणार आहेस? तुझा तो लाडका भाऊ काही आज येणार नाही. विनाकारण त्या … Read more
संध्या खिडकीपाशी उभी राहून श्रावणाच्या संततधार सरींकडे एकटक पाहत होती. आभाळातून कोसळणाऱ्या पाण्याचे थेंब खिडकीच्या काचेवर आदळून खाली ओघळत होते, अगदी तिच्या डोळ्यांच्या कडांतून वाहणाऱ्या अश्रूंसारखेच. आज श्रावण पौर्णिमा, म्हणजेच रक्षाबंधन. संपूर्ण घरात सणाची लगबग सुरू होती. स्वयंपाकघरातून पुरणपोळीचा आणि साजूक तुपाचा दरवळणारा सुवास संपूर्ण घरात भरून राहिला होता. पण संध्याच्या मनाला मात्र एका … Read more
वृषाली घराच्या बाल्कनी मध्ये चहा घेत बसली होती. इतक्यात तिला दुरून भाजीची जड पिशवी घेऊन उन्हात चालत येणाऱ्या सुरेखाताई दिसल्या. या वयात त्यांना एकटीने सगळी कामे करताना पाहून वृषालीला वाईट वाटले. वृषाली इथे नवीनच होती. नवऱ्याच्या नोकरीतील बदलीमुळे ते नव्यानेच इथे शिफ्ट झाले होते. तिला इथे राहायला येऊन जवळपास महिना झाला होता. आली तेव्हापासून … Read more
समिधाच्या डोळ्यांतील अश्रू अचानक थांबले. तिच्या मनातील खोट्या प्रेमाचा तो अंधार एका क्षणात नाहीसा झाला आणि तिथे एक तीव्र प्रकाश पडला. तिला तिच्या आयुष्यातील सर्वात मोठ्या चुकीची जाणीव झाली होती. “प्रीतम,” समिधाचा आवाज आता थरथरत नव्हता. तिच्या आवाजात एक अभूतपूर्व कठोरपणा आणि स्पष्टता आली होती. “काय? निघतीयेस ना?” प्रीतम म्हणाला. “नाही,” समिधा … Read more
सुमित खोलीत आला. त्याने समिधाकडे पाहिले. समिधा बेडवर बसून खाली पाहत होती आणि अस्वस्थपणे तिच्या पदराला मुरड घालत होती. सुमित तिच्या शेजारी येऊन बसला, पण त्याने ठरावीक अंतर ठेवले. “समिधा,” सुमितने अत्यंत शांत आवाजात सुरुवात केली. “मला माहित आहे की आजचा दिवस तुझ्यासाठी खूप थकवणारा होता. नवीन घर, नवीन माणसे… या सर्वांचा ताण तुझ्या … Read more
“प्रीतम? तू इथे काय करतोयस? निघून जा इथून, कोणी पाहिले तर…” समिधा घाबरून म्हणाली. “समिधा, मला तुझ्याशी बोलायचे आहे. प्लीज, दोन मिनिटे,” प्रीतमने तिचा हात पकडण्याचा प्रयत्न केला. “हात सोड प्रीतम! आता खूप उशीर झाला आहे. माझा साखरपुडा झाला आहे, १५ दिवसांत माझे लग्न आहे,” समिधाने स्वतःचा हात सोडवून घेतला. “मला माहित … Read more
सुमित हा शहरातील एका नावाजलेल्या कुटुंबातील एकुलता एक मुलगा होता. स्वतःचा कापड व्यवसाय असणारे ते कुटुंब श्रीमंत, पण तितकेच संस्कारित आणि नम्र होते. समिधाचे वडीलही सरकारी खात्यात मोठ्या पदावर होते, त्यामुळे दोन्ही कुटुंबांची सामाजिक आणि आर्थिक पातळी थोडीफार जुळत होती. सुमित समिधाला पाहण्यासाठी तिच्या घरी आला. साध्या, पण अत्यंत प्रभाव पाडणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाचा सुमित पहिल्याच … Read more