मितवा

विशाखा नंदनवन सोसायटी मध्ये नवीनच राहायला आलेली होती. विशाखाच्या कुटुंबात ती, तिचा लहान भाऊ आणि तिचे आई बाबा असे चौघेजण...

विभा एक गृहकृत्यदक्ष गृहिणी होती…तिच्या घरी तिचे सासू सासरे, नवरा, ती आणि तिचा चार वर्षांचा मुलगा सोहम असे छोटे कुटुंब...

    मोहन मुंबईमध्ये नोकरी करायचा. त्याचे कुटुंब गावी राहायचे. कुटुंबामध्ये आई, वडील, मोठा भाऊ, वहिनी, त्यांची मुलं, एक लग्न झालेली...

होळीचा सण होता. आजुबाजूच्या घरातून छान पुरणपोळीचा सुगंध येत होता. रमाच्या घरी मात्र आज किराणा म्हणून फक्त थोडेसे तांदुळच होते....

    दिवाळीच्या सुट्ट्यांमध्ये गावी गेले होते तेव्हा सहज म्हणून मैत्रिणीच्या घरी तिला भेटायला गेले. मैत्रीण सुद्धा दिवाळी निमित्ताने माहेरी आलेली...

स्नेहलला आज उठायला जरा उशीरच झाला. ती घाईघाईने सगळी कामे आवरत होती. तिने पटापट कामे आटोपली. सार्थकला उठवले. त्याची तयारी...

"अक्षयराव, आज फक्त आणि फक्त तुमच्या मुळे आम्हाला सत्य काय ते कळलं. नाहीतर आमची रिद्धी आयुष्यभर या ओझ्या खाली राहिली...

इकडे रिद्धी च्या घरची परिस्थिती सुद्धा काही वेगळी नव्हती. तिच्या घरच्यांना सुद्धा हे सर्व अनपेक्षित होते. रिद्धीच्या काकूंनी मात्र घरी...

इतक्यात एके दिवशी मामांनी त्याच्याकडे विषय काढला. " मग अक्षय…आता पुढे काय करायचं ठरवलं आहेस..? " आता पुढे काय…नोकरी तर...

सकाळचे साधारण दहा वाजले असतील इतक्यात दारावरची बेल वाजली.    " एवढ्या सकाळी कोण आलं असेल?" असे म्हणत प्रकाश रावांनी...