आवडती आणि नावडती सून – भाग २ (अंतिम भाग)

गीताला सासूबाईंचे हे बदललेले रूप पाहून खूप आनंद होत होता. तिला वाटे, चला, उशिरा का होईना, सासूबाईंना आपली किंमत पटली. पण राजेश मात्र या सगळ्या परिस्थितीकडे फार वेगळ्या आणि प्रगल्भ दृष्टीने पाहत होता. एकदा संध्याकाळी राजेश आणि गीता गच्चीवर चहा घेताना बोलत होते. राजेशचा चेहरा गंभीर होता. त्याने चहाचा कप बाजूला ठेवला आणि गीताला म्हणाला, … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान? भाग १० (अंतिम भाग)

    देशपांडे वाड्याच्या त्या जुनाट आणि जाचक उंबरठ्याबाहेर पाऊल ठेवताच, कावेरीला पहिल्यांदाच जाणवले की मोकळा श्वास घेणे म्हणजे नेमके काय असते! ज्या समाजात आणि घरात केवळ लोकांच्या जिभेची आणि खोट्या प्रतिष्ठेची भीती बाळगून तिच्या प्रत्येक सुखाचा गळा घोटला गेला होता, त्या चौकटीतून तिने स्वतःहून स्वतःची सुटका करून घेतली होती.   आदित्यच्या घरच्यांनी, विशेषतः त्याच्या … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान? भाग ९

  देशपांडे वाड्याच्या त्या घुसमटणाऱ्या आणि हुकूमशाही वातावरणातून बाहेर पडण्याचा एकच मार्ग कावेरीसमोर उरला होता. रात्रीभर तिच्या डोळ्यांत एकही थेंब झोप नव्हती. एका बाजूला माहेरच्या माणसांची मूक संमती असलेला तो अनावर अपमान आणि दुसऱ्या बाजूला आपल्या चिमुकल्या आनंदीचे अंधारात जाणारे भवितव्य—या दोन्हीच्या कात्रीत सापडलेली कावेरी आता पूर्णपणे तुटली होती. पण जेव्हा जेव्हा तिला वाटे की … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान? भाग ८

  आदित्यच्या प्रेमाचा आणि लग्नाचा प्रस्ताव देशपांडे वाड्यात एका वादळासारखा येऊन धडकला होता. जरी घरच्यांनी तो प्रस्ताव तुच्छतेने नाकारला आणि ‘समाज काय म्हणेल’ या भीतीने त्याकडे पाठ फिरवली, तरी कावेरीच्या मनातील एका कोपऱ्यात त्या प्रस्तावाने आशेचे एक लहानसे किरण मात्र नक्कीच निर्माण केले होते. तिला जाणीव झाली होती की जगात अजूनही अशी माणसे आहेत जी … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान – भाग ७

  आदित्यच्या मनात असलेला कावेरीबद्दलचा तो जुना जिव्हाळा आता एका दृढ निश्चयात बदलला होता. त्याला हे ठाऊक होते की कावेरीच्या आयुष्यातील काळोख दूर करण्यासाठी तिला एका खऱ्या आधाराची गरज आहे. आणि ती साथ देण्याचे सामर्थ्य केवळ त्याच्या प्रेमात आहे. आईशी चर्चा केल्यानंतर, आदित्यने फारसा वेळ न घालवता थेट दोनच दिवसांत देशपांडे वाड्यात पावले टाकली.   … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान? – भाग ६

  नयनाताई जेव्हा पुन्हा देशपांडे वाड्यात कायमची पाहुणी बनून किंवा कधीकधी हक्काने राहायला येऊ लागल्या, तेव्हा घरातील हवेचे समीकरण पूर्णपणे बदलले. एकेकाळी जिला घरच्यांच्या विरोधात जाऊन केलेल्या कृत्यामुळे घराबाहेरचा रस्ता दाखवला गेला होता, त्याच नयनाला आज घरात राजाश्रय मिळाला होता. तिची दोन लहान मुले आता वाड्याच्या अंगणात बागडत होती आणि त्यांच्या प्रत्येक हट्टावर घरचे मंडळी … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान? – भाग ५

  आयुष्य जेव्हा आपल्याला एखाद्या सुखाच्या शिखरावर पोहोचवते, तेव्हा नेमकी तीच वेळ सगळ्यात जास्त परीक्षेची असते. कावेरीच्या आयुष्यातही अगदी तसेच घडले. रणजितचे पूर्णपणे बदलणे, आनंदीचे हसरे बालपण आणि घराला मिळालेली भरभराट यामुळे कावेरीच्या सुखाला जणू उधाण आले होते. तिला वाटले होते की, आता आपल्या आयुष्यातील सर्व दुःख आणि वादळे संपली आहेत आणि उरलेले आयुष्य फक्त … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान? – भाग ३

  घराची गेलेली इभ्रत सावरण्यासाठी आणि गावात तोंड उंचावून फिरण्यासाठी देशपांडे कुटुंबापुढे आता एकच प्रश्न होता—लवकरात लवकर कावेरीचे लग्न उरकून देणे! मोठी बहीण नयना पळून गेल्यामुळे गावात आधीच अनेक चर्चा झडत होत्या. अशामुळे चांगल्या घरातून कावेरीसाठी स्थळ येणे तसे कठीणच झाले होते. पण म्हणतात ना, नशिबाचे फेरे माणसाला कधी कुठल्या वळणावर आणून उभे करतील सांगता … Read more

घराण्याची इभ्रत की आत्मसन्मान ? – भाग १

  ऑक्टोबर महिन्याची सुखद पण हुरहूर लावणारी चाहूल लागली होती. घराबाहेर झेंडूच्या फुलांच्या माळा आणि दिव्यांची रोषणाई झळकत होती. नागपूरपासून जवळच असलेल्या एका मध्यमवर्गीय गावात, देशपांडे वाड्यात उत्साहाचे मखर सजले होते. घरात सनईच्या सुरावटी आणि नातेवाईकांच्या पावलांची वर्दळ सुरू होती. लहान भाऊ सचिनच्या लग्नाची ही घाईगर्दी अवघ्या वाड्याला भुरळ घालायला पुरेशी होती.   घरातल्या प्रत्येक … Read more

जगावेगळे नाते – भाग ७ ( अंतिम भाग)

  देशमुखांच्या वाड्यात आता आरोही आणि निशांत यांच्या संसाराचा सुवर्णकाळ सुरू होता. भूतकाळातील वादळे शमली होती आणि भविष्याची वाट अत्यंत निर्मळ व उज्वल दिसत होती. वसंतराव आणि नीलिमाताई आपल्या पोटी आलेल्या त्या अपत्याच्या आणि सुनेच्या सुखात म्हातारपणाचे दिवस अत्यंत आनंदात घालवत होते. पण नियती कधीकधी माणसाच्या आयुष्यात अशा काही वळणावर आणून सोडते, जिथे जुने धागे … Read more