आज रक्षाबंधन होते. सकाळी आठ वाजल्यापासून संध्या दरवाजाकडे डोळे लावून बसली होती. अकरा वाजले, तरी आकाशचा पत्ता नव्हता, ना त्याचा कोणताही फोन आला होता. सोफ्यावर बसलेल्या सासूबाई प्रभावती यांनी संध्येकडे तिरकस नजरेने पाहिले आणि म्हणाल्या, “संध्या, अजून किती वेळ त्या दाराकडे बघत बसणार आहेस? तुझा तो लाडका भाऊ काही आज येणार नाही. विनाकारण त्या … Read more
संध्या खिडकीपाशी उभी राहून श्रावणाच्या संततधार सरींकडे एकटक पाहत होती. आभाळातून कोसळणाऱ्या पाण्याचे थेंब खिडकीच्या काचेवर आदळून खाली ओघळत होते, अगदी तिच्या डोळ्यांच्या कडांतून वाहणाऱ्या अश्रूंसारखेच. आज श्रावण पौर्णिमा, म्हणजेच रक्षाबंधन. संपूर्ण घरात सणाची लगबग सुरू होती. स्वयंपाकघरातून पुरणपोळीचा आणि साजूक तुपाचा दरवळणारा सुवास संपूर्ण घरात भरून राहिला होता. पण संध्याच्या मनाला मात्र एका … Read more
वृषाली घराच्या बाल्कनी मध्ये चहा घेत बसली होती. इतक्यात तिला दुरून भाजीची जड पिशवी घेऊन उन्हात चालत येणाऱ्या सुरेखाताई दिसल्या. या वयात त्यांना एकटीने सगळी कामे करताना पाहून वृषालीला वाईट वाटले. वृषाली इथे नवीनच होती. नवऱ्याच्या नोकरीतील बदलीमुळे ते नव्यानेच इथे शिफ्ट झाले होते. तिला इथे राहायला येऊन जवळपास महिना झाला होता. आली तेव्हापासून … Read more
सुधीरच्या या अवताराने काकू आणि चुलत भावांची बोलती बंद झाली. अण्णांनंतर आता घरात सुधीरच मुख्य पुरुष होता, आणि त्याचा हा रुद्र अवतार पाहून कोणाचीही पुढे बोलण्याची हिंमत झाली नाही. “संध्या, आईची बॅग भर. आपण हिला आत्ताच घरी घेऊन जात आहोत,” सुधीरने ठामपणे सांगितले. गावाकडचे घर, तिथल्या जुन्या आणि कडू आठवणी मागे टाकून सुधीरची … Read more
त्या दिवशी जानकी त्याच्यावर रागावली नव्हती! ती घाबरली होती! जसा आज तो सोहमवर धावून गेला, अगदी तशीच ती त्या दिवशी एका १४ वर्षांच्या लेकराच्या काळजीपोटी त्याच्यावर डाफरली होती! तिच्या मनात त्याच्याबद्दल राग नव्हता, तर भीती होती की अण्णांच्या अनुपस्थितीत या मुलाला काही झाले तर काय होईल. आणि त्या एका ओरडण्याला काकूंनी सावत्रपणाचे नाव दिले… … Read more
जानकीच्या या ओरडण्यात भीती आणि काळजी होती. पण सुधीरला मात्र काकूंचे शब्द आठवले—’सावत्र आई तुझा छळ करेल.’ त्याला वाटले की ती त्याच्यावर उगीचच ओरडत आहे. एवढ्यात बाहेरून दोन्ही काकू आल्या. त्यांनी हा प्रकार पाहिला आणि आगीत तेल ओतण्याची संधी साधली. मोठी काकू म्हणाली, “बघा गं बायकांनो, पोरगं भुकेने व्याकुळ झालं म्हणून स्वतः करायला गेलं. … Read more
गावाकडच्या त्या जुन्या, कौलारू घराच्या पडवीत बसून सुधीर सुन्नपणे बाहेर पसरलेल्या अंधाराकडे पाहत होता. आज १५ दिवस झाले होते. त्याच्या वडिलांचे, म्हणजे अण्णांचे निधन होऊन १५ दिवस पूर्ण झाले होते. श्राद्धाचे सगळे विधी आजच पार पडले होते. पाहुणेरावळे, नातेवाईक एक-एक करून आपापल्या घरी निघून गेले होते. घरात आता एक शांतता पसरली होती, पण ती शांतता … Read more
“विनय… अरे, त्यात सुमितचे काय चुकले? तो बरोबर तर म्हणतोय!” नरेश अतिशय थंडपणे म्हणाला, ” काय? दादा… तू हे काय बोलतोयस?” “अरे विनय, समजून घे ना. सुमित नवीन संसार करतोय. त्याची बायको शिकलेली, हायफाय आहे. त्यात अर्णव तिथे जाऊन राहिला, तर त्यांना उगाच अडचण होणार ना? त्यांच्या रोजच्या राहणीमानात फरक पडेल. त्यापेक्षा तू … Read more
” तू…आता तू काय करत आहेस इथे ?” वनमालाबाई तिला म्हणाल्या. ” काय करत आहेस म्हणजे काय ? हे माझं सुद्धा घर आहे. आणि ही इथे काय करत आहे ?” मनाली ने प्रतीक्षा ला पाहून उलट प्रश्न केला. ” तिला मी घेऊन आली आहे इथे. आणि तू कोणत्या तोंडाने या घराला आपलं … Read more
त्या दिवसानंतर प्रतीक्षाच्या आयुष्यात एक विचित्र शांतता आली होती. पण ती शांतता सुखाची नव्हती. ती होती वादळानंतर उरलेल्या उजाडपणाची. तिला आता वास्तवाची जाणीव व्हायला लागली होती. प्रत्येक सकाळी जाग आली की काही क्षण तिला वाटायचं की“हे सगळं स्वप्न होतं.” पण लगेच वास्तव समोर उभं राहायचं. तिचं तुटलेलं लग्न. हरलेला संसार. आणि आतून रिकामी … Read more