वैचारिक

" अहो...बाहेर कुणीतरी आलंय तुम्हाला भेटायला..." बायकोने राजेशला आवाज दिला. मोबाईल मध्ये मघापासून डोकं खुपसून बसलेला राजेश थोड्या त्रासिक आवाजात...

त्या दिवशी पाऊस सुरू होता. तिने तिची स्कूटी ऑफिसच्या बाहेर उभी केली आणि ती ऑफिसमध्ये जाणार इतक्यात समोरून आलेल्या भरधाव...

" तुम्ही...तुम्ही इथे कशाला आलात...?" प्रीतीने विचारले. " तुला आणि आपल्या मुलाला सोबत घेऊन जायला..." पंकज म्हणाला. " तुम्हाला काय...

" हो आई...मला कळत आहे मी काय बोलत आहे ते...आता मी त्यांच्यापासून जास्त काळ दूर राहू शकत नाही..." पंकज म्हणाला....

आज जे झालं त्यामुळे प्रीती विचलित झाली होती. पंकज असे काही वागेल हे तिच्यासाठी पूर्णपणे अनपेक्षित होतं. आधी त्याने तिची...

प्रितीच्या वडिलांना वाटायचे की प्रीतीने स्वतःहून तिच्या सासरी निघून जावे. कारण विवाहित मुलगी माहेरी राहणे त्यांना पटत नव्हते. लोक काय...

" काय मग पिंटू… काल मुलगी पाहायला गेला होता असं ऐकलं होतं…ठरलं का काही…?" पारावर बसलेल्या सदा काकाने समोरून येणाऱ्या...

  " आई...डॉक्टरांनी मेघाला आराम घ्यायला सांगितला आहे...डॉक्टर म्हणाल्या की जास्त हालचाल करणे सध्या मेघा आणि बाळासाठी चांगले नाही..." मिलिंद...

" पण बाबा… मला चांगली शिकलेली मुलगी हवीय…नोकरी करणारी नसेल तर निदान चारचौघात आत्मविश्वासाने वावरणारी हवी…शहरात वाढलेली आणि चांगलं राहणीमान...

" आम्ही नाही वागवू शकत तुमच्या मुलीला आता…आम्हालाही नातवंडं पाहिजेत…लग्नाला सहा वर्षे झालीत पण अजूनही गोड बातमी नाही…शेवटी वाट तरी...