पारूला डिलिव्हरी साठी सरकारी दवाखान्यात दाखल केले होते. पारूची अवस्था बघून हरी सुद्धा घाबरला होता. काहीही न सुचल्याने दवाखान्यातच तो इकडून तिकडे चकरा मारत होता. इतक्यात नर्स बाहेर आली आणि त्याला आनंदाची बातमी देत म्हणाली. ” अभिनंदन…तुम्हाला मुलगी झाली आहे…” हे ऐकून हरी आनंदाने वेडा झाला होता. “पारू, बघ ना…आपल्या घरी लक्ष्मी … Read more
लग्नाचा दिवस आला. मंडप सजला. सगळीकडे आनंद होता. आणि त्या मंडपाच्या प्रवेशद्वारातून मनिषा आत आली. हा तोच क्षण होता लग्नाचा…ज्या क्षणापासून ही कथा सुरू झाली होती. लग्नमंडप दिव्यांनी उजळून निघाला होता. रंगीबेरंगी फुलांच्या सजावटीमुळे संपूर्ण वातावरण आनंदाने भरून गेलं होतं. पाहुण्यांची ये-जा सुरू होती. कुठे गप्पा, कुठे हशा, तर कुठे फोटो … Read more
मेघनाने हळू आवाजात विचारलं, “तू… काय म्हणालास?” मिलिंद शांतपणे म्हणाला, “मी खरं बोलतोय. जर तुला मान्य असेल… तर आपण लग्न करू शकतो.” मेघनाच्या आईच्या डोळ्यांत पाणी आलं. “बाळा… तू आम्हाला कोणत्या संकटात वाचवत आहेस ह्याची तुला कल्पना नाही..” त्या म्हणाल्या. मेघना अजूनही विचारात होती. “पण… तुझं लग्न झालं होतं … Read more
सुधाला एका मोठ्या घरातले स्थळ आले तेव्हा तिच्या माहेरी सगळेच आनंदाने हरखले होते. दिनकरच्या घरचे लोक म्हणजे मोठं प्रस्थ होतं. गावी त्यांचे मोठे वाड्यासारखे घर होते. दिनकरला आणखी 3 भाऊ होते. दिनकर पेक्षा मोठा एक भाऊ आणि दोन भाऊ अजून लहान होते. सुधा कासखेडी सारख्या एका छोट्याशा गावात राहणारी एक साधी, कष्टाळू … Read more
केतकी खिडकीतून बाहेर पाहत होती. संध्याकाळची उन्हं हळूहळू मावळत होती, पण तिच्या मनात मात्र काहीच शांत होत नव्हतं. पोटावरून हात फिरवत तिने खोल श्वास घेतला. आत बाळाची हलकीशी हालचाल जाणवली आणि क्षणभर तिच्या ओठांवर हसू उमटलं. “तू आहेस ना… एवढंच पुरेसं आहे,” ती स्वतःशीच पुटपुटली. केतकी आणि केदारचं लग्न होऊन आता एक वर्ष … Read more
” म्हणजे…तुला काय वाटतं…हे लग्न आता थांबणार का…अजिबात नाही…आजपर्यंत कधी ऐकलंस का नवरदेव वरात घेऊन आल्यावर लग्न तुटलं म्हणून…आजवर कमावलेली इभ्रत चव्हाट्यावर येईल अशाने…” आजी म्हणाली. ” पण यामुळे नंदिनीचं आयुष्य खराब होईल त्याचं काय…?” सरलाताईंनी प्रश्न विचारला. ” ती तिच्या नशिबाने राहील…तसंही प्रत्येक जण आपल्या नशिबाने खातो…तिच्या नशिबात चांगलं असेल तर चांगलं होईल…आणि वाईट … Read more
त्यानंतर तिथे अबोली आणि प्रीतीच्या माहेरची मंडळी सुद्धा प्रीतीला भेटायला आली. सगळ्यांना प्रितीची अवस्था पाहून काळजीच वाटली. त्यांची काळजी पाहून मग उलट प्रितीनेच सगळ्यांना धीर दिला आणि जास्त काही लागले नाही म्हणून समजावून सांगितले. प्रीतीचा कणखरपणा पाहून अबोलीला स्वतःच्या वागणुकीबद्दल आणखीनच वाईट वाटत होते. थोड्या वेळाने जेव्हा सगळे घरी जायला निघाले. तेव्हा अबोली म्हणाली. ” … Read more
घ’टस्फो’टाच नाव ऐकून राधा एकदमच सैरभैर झाली. ती तिच्या बाबांना म्हणाली. ” बाबा…हे काय बोलताय तुम्ही…? घ’टस्फो’ट…?” ” होय घ’टस्फो’ट…?” बाबा म्हणाले. ” पण बाबा…?” राधाला काहीतरी म्हणायचे होते. ” पण बिन काही नाही…तू आतमध्ये जा…” बाबा म्हणाले. तरीही राधा तिथेच आ वासून उभी होती. बाबांना काय बोलू ते तिला कळत नव्हते. मग तिचे बाबाच … Read more
बराच वेळ झाला तरीही सुमेधा काही घरी आलीच नाही. निशांत मात्र आता तिला भेटायला, तिची माफी मागायला उतावीळ झाला होता. त्याने आईला विचारले. ” आई…कधी येईल ग ही…?” ” अरे येईल ना…नाहीतर तू तिला फोन लावून स्वतःच विचारून घे ना…?” ” ठीक आहे…” असे म्हणून निशांत ने तिला फोन लावला. पण ती फोन सुद्धा उचलत … Read more
