सासूबाईंचा बदललेला स्वभाव

  ” आई…डॉक्टरांनी मेघाला आराम घ्यायला सांगितला आहे…डॉक्टर म्हणाल्या की जास्त हालचाल करणे सध्या मेघा आणि बाळासाठी चांगले नाही…” मिलिंद आईला समजावत म्हणाला.   ” अरे डॉक्टर असेच सांगतात…आराम करायला सांगतात आणि मग नॉर्मल डिलीव्हरी होत नाही…तसेही आजकाल सगळ्या गोष्टींसाठी यंत्र वापरतात…आम्ही तर गावी असायचो तेव्हा आम्हाला सडा, सारवण करायला लागायचे…बाहेरून पाणी आणावे लागत होते…पण … Read more

सावळा गं रंग तुझा

” पण बाबा… मला चांगली शिकलेली मुलगी हवीय…नोकरी करणारी नसेल तर निदान चारचौघात आत्मविश्वासाने वावरणारी हवी…शहरात वाढलेली आणि चांगलं राहणीमान असणारी मुलगी हवीय…आणि मला तुम्ही त्या गावात राहणाऱ्या बारावी पास मुलीबरोबर लग्न करायला सांगताय…काय म्हणे तर मुलगी खेळामध्ये करियर करणार आहे…इतकं सोप्पं असतं का ते…प्रत्येकाला नाही जमत…” निषाद काहीसा चिडून म्हणाला. ” आम्ही त्या मुलीला … Read more

तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं – भाग १

” आम्ही नाही वागवू शकत तुमच्या मुलीला आता…आम्हालाही नातवंडं पाहिजेत…लग्नाला सहा वर्षे झालीत पण अजूनही गोड बातमी नाही…शेवटी वाट तरी किती पाहायची…कितीतरी दवाखाने केले…देवांना नवस केले पण तरीही काही उपयोग नाही…” रामराव त्यांच्या सूनबाईच्या वडिलांना म्हणाले. ” अहो पण पोरीचा इतक्या वर्षाचा संसार नका मोडू हो…तिचा बी जीव तुटतो लेकरासाठी…पण देवाने तिच्या पदरात लेकराच दान … Read more

नात्याची नवी सुरुवात

  सानवी आणि सुमितचे नुकतेच लग्न झाले होते. सानवीच्या सासरची मंडळी स्वभावाने खूप चांगली होती. त्यांना सानवीचे खूप कौतुक होते. सानवीचा स्वभाव देखील तसाच गोड होता. ती देखील सर्वांच्या मनाला तेवढीच जपायची. सानवीची नणंद रेणू त्याच शहरात राहायची. त्यामुळे दर आठवड्याला माहेरी एखादा चक्कर ठरलेलाच असायचा. सानवी अगदी हसतमुखाने रेणुचा पाहुणचार करायची. ताई ताई म्हणून … Read more

इथेही मी परकीच का ?

   रश्मी आज बऱ्याच दिवसानंतर माहेरी आली होती. तसे पाहिल्यास तिच्या सासर आणि माहेरामध्ये फारसं अंतर नाही पण जबाबदाऱ्या वाढल्यामुळे आता वर्षातून फक्त दोनदा माहेरी यायला मिळायच. ते ही फक्त एक ते दोन दिवसांसाठी. पण यावेळी मात्र रश्मी चांगली पंधरा दिवसांसाठी आली होती. त्याला कारणही तसेच होते. रश्मीच्या भावाचे रोहनचे लग्न होते. त्यामुळे रश्मी तिच्या … Read more

त्यांना फक्त थोडे प्रेम हवे

   सखुआजी आता थोडी थकली होती. वयाने नाही तर मनाने. साठ वर्षांच्या आसपास होती ती. गावी आजी अन् आजोबा दोघच राहायचे. सखुआजीच्या नवऱ्याला सारा गाव नाथा आजोबा म्हणून ओळखत असे.    नाथा आजोबा म्हणजे गावातील एक प्रतिष्ठित व्यक्ती होते. अवघे आयुष्य नाकासमोर चाललेला माणूस. त्यांच्या शब्दाला गावात मान होता. गावी त्यांची पाच एकर शेती होती. … Read more

सहचारिणी

तो इतरांपेक्षा वेगळा होता. त्याला समाजसेवेचे भारी वेड. इतरांच्या वेदना पाहून दुःखी होणारा तो.ती मात्र साधी सरळ. चारचौघां सारखी. आपण बरं नी आपलं जग बरं हे मानणारी.पण ते दोघेही एकमेकांच्या प्रेमात पडले.तो तिच्या साधेपणाच्या प्रेमात आणि ती त्याच्या निरागस तेच्या प्रेमात. त्याच्या घरच्यांना अजिबात मान्य नव्हते.त्याची चाललेली समाजसेवा आणि त्याच्या साथीदाराची निवड.तो मात्र त्याच्या निर्णयापासून … Read more

मनोदीप उजळवणारी दिवाळी

गौरी एका लहान शहरात वाढलेली मुलगी. पाच महिन्यांपूर्वी साधना ताईंची सून बनून मुंबईला आली. मुंबईसारख्या शहरात राहून इथल्या चालीरीती शिकत होती. सर्वांशी जुळवून घेत होती. तिचा नवरा सर्वेश नोकरीनिमित्ताने सकाळीच घराबाहेर पडायचं आणि रात्री उशिरा घरी यायचा. त्यामुळे त्यांना एकमेकांसाठी पुरेसा वेळ मिळत नसे. म्हणून साधनाताई स्वतः आवर्जून दोघांनाही रविवारी कुठेतरी बाहेर फिरायला पाठवत असे. … Read more

बायको जेव्हा लेखिका होते

    आज ऑफिसमधून लवकर घरी आलो होतो. आज मूड खूप चांगला होता. येताना बायकोसाठी गजरा सुद्धा घेऊन आलो होतो. आल्यावर दारावरची बेल वाजवली. बायको जरा तणतणत आली आणि दार उघडून पाय आपटत किचन मध्ये निघून गेली. मला भारी नवल वाटलं. एरव्ही दार उघडल्यावर हसून स्वागत करणारी बायको आज काही कारण नसताना अशी का बरं वागत … Read more

तू आधी स्वतःला जप

विभा एक गृहकृत्यदक्ष गृहिणी होती…तिच्या घरी तिचे सासू सासरे, नवरा, ती आणि तिचा चार वर्षांचा मुलगा सोहम असे छोटे कुटुंब एकत्रितपणे राहायचे…विभा प्रत्येक कामात निपुण होती…एक चांगली सून, चांगली आई आणि चांगली बायको होती…तिच्यात फक्त एकच वाईट सवय होती. ती म्हणजे ती स्वतःच्या तब्येतीकडे जास्त लक्ष द्यायची नाही. घरातल्या सगळ्यांच्या तब्येतीची काळजी घ्यायची मात्र स्वतःकडे … Read more