alodam37

वसुधा ताईंना विविधा अनाथ आश्रमात गेलेली नको होती. लहानपणी पासून त्यांनी अगदी आईच्या मायेने तिचा सांभाळ केला होता. मग वसुधा ताई वसंतरावांना म्हणाल्या. ” अहो…माझ्या मनात एक गोष्ट आहे…तुम्हाला राग येणार नसेल तर बोलू का…?” ” बोल ना…” ” आपणच विविधाला दत्तक घेतले तर…” ” अगदी माझ्या मनातलं बोललीस बघ…फक्त मी ह्याची वाट पाहत होतो … Read more

” वसुधा…झाली का सगळी तयारी…पाहुणे यायची वेळ झाली असेल…” वसंतरावांनी हॉलमधून त्यांच्या पत्नीला आवाज दिला. ” हो…जवळपास सगळच झालंय…विविधा पण तयार आहे…” वसुधाताई म्हणाल्या. ” चला…सगळं काही व्यवस्थित पार पडलं म्हणजे झालं…तसा राजेश सांगत होता की मुलाकडचे खूप चांगले आहेत…मुलगा सुद्धा चांगल्या नोकरीला आहे…” वसंतराव कौतुकाने सांगत होते. वसंतरावांच्या मित्राने त्यांच्या मुलीसाठी त्यांना हे स्थळ … Read more

आणि स्वाती पुढचे पंधरा वीस मिनिटे नुसते बोलत होती. अंकिता किती वाईट वागली आहे आणि तिने यापुढे कसे वागावे ह्याचे नुसते उपदेश देत होती. अंकिता मात्र तिच्याशी एक शब्द देखील बोलली नव्हती. आजवर ज्या बहिणीने तिला जे मागितलं ते दिलं तिच्याबद्दल काहीबाही बोलताना स्वातीला जराही वाईट वाटत नाही ह्याच अंकिता ला नवल वाटत होतं. पण … Read more