समिधाच्या डोळ्यांतील अश्रू अचानक थांबले. तिच्या मनातील खोट्या प्रेमाचा तो अंधार एका क्षणात नाहीसा झाला आणि तिथे एक तीव्र प्रकाश पडला. तिला तिच्या आयुष्यातील सर्वात मोठ्या चुकीची जाणीव झाली होती. “प्रीतम,” समिधाचा आवाज आता थरथरत नव्हता. तिच्या आवाजात एक अभूतपूर्व कठोरपणा आणि स्पष्टता आली होती. “काय? निघतीयेस ना?” प्रीतम म्हणाला. “नाही,” समिधा … Read more
“आई…” सुधीरचा थरथरणारा आवाज त्या अंधाऱ्या खोलीत घुमला. जानकीने मान वर करून पाहिले. तिला वाटले तिला भास होत आहे. पण समोर खरोखरच सुधीर उभा होता. त्याच्या डोळ्यातून अश्रूंच्या धारा वाहत होत्या. सुधीर धावतच पुढे गेला आणि त्याने जानकीच्या पाया पडण्याऐवजी थेट तिच्या पायांजवळ जमिनीवर बसून तिचे दोन्ही हात आपल्या हातात घेतले. “आई… मला … Read more
अशातच तिची नणंद तिच्या मुलांना घेऊन तिच्या घरी आली. घरी यायला संध्याकाळ झाली होती. आल्यावर कांचन ने त्यांना चहा केला. त्यानंतर नणंद हिला म्हणाली. ” काय मग कांचन, आज जेवणाचा बेत काय आहे ?” ” मी तर काहीच केले नाही ताई. तुम्हीच तुम्हाला जे आवडते ते बनवा स्वतःच्या हाताने. एवढा लांबचा प्रवास करून … Read more
विनयच्या कष्टाचे फळ मिळाले. सुमितने इंजिनिअरिंग उत्तम गुणांनी पूर्ण केले आणि त्याला पुण्यातील एका मोठ्या नामांकित बहुराष्ट्रीय कंपनीत (MNC) उत्तम पगाराची नोकरी मिळाली. सुमितचे यश पाहून विनयच्या आनंदाला सीमा उरली नव्हती. त्याने संपूर्ण गावात मिठाई वाटली. “माझा सुमित आता साहेब झाला!” विनय अभिमानाने सर्वांना सांगत सुटला होता. काही वर्षांतच सुमितच्या लग्नाचा विषय निघाला. गावातील … Read more
सरलाताईंनी गरम गरम स्वयंपाक करून नंदिनीला वाढून दिले. सुरुवातीला संकोचणारी नंदिनी नंतर व्यवस्थित जेवली. उषाताईंनी हळूच एका कोपऱ्यात जाऊन सरला ताईंना फोन लावला आणि नंदिनी ची चौकशी केली. सरला ताईंनी नंदिनी कडे फोन नेऊन दिला. उषाताईंनी तिला विचारले. कशी आहेस बाळा…? ठीक आहे आई… आणि असे म्हणताच तिचा … Read more
बराच वेळ झाला तरीही सुमेधा काही घरी आलीच नाही. निशांत मात्र आता तिला भेटायला, तिची माफी मागायला उतावीळ झाला होता. त्याने आईला विचारले. ” आई…कधी येईल ग ही…?” ” अरे येईल ना…नाहीतर तू तिला फोन लावून स्वतःच विचारून घे ना…?” ” ठीक आहे…” असे म्हणून निशांत ने तिला फोन लावला. पण ती फोन सुद्धा उचलत … Read more
मनीषाचे कॉल पाहून निशांतला कल्पना आली होती की सुमेधा तिथेही नसेल. तरीही त्याने एकदा खात्री करून घ्यावी म्हणून सुमेधा च्या फोन वरून मनिषाला कॉल केला. दुसरीकडून मनीषा म्हणाली. ” हॅलो…सुमेधा ताई…अहो काल परत जाताना आईंनी तुमच्यासाठी दिलेला लाडवांचा डबा घरीच विसरून आल्यात की तुम्ही…” निशांत ला काय बोलू आणि काय नको ते कळत नव्हते. तो … Read more
सगळी कामे आटोपून सुमेधासुद्धा तिच्या रूम मध्ये गेली. रूम मध्ये जाऊन बघते तर निशांतने आधीच स्वतःची झोपण्याची व्यवस्था खाली केली होती. आणि दुसरीकडे चेहरा करून गाडीवर झोपी सुद्धा गेला होता. म्हणजे तो फक्त असे दाखवत होता की तो झोपला आहे. पण खरे तर त्याला अजिबात झोप येत नव्हती. एकीकडे त्याची तीव्र इच्छा होत होती की … Read more
सुमेधा निशांतच्या घरी पोहचली. निशांतच्या आईने आधीच तिच्या स्वागताची थोडी तयारी करून ठेवली होती. थोडा वेळ दोघांनाही बाहेर थांबवून त्या आत गेल्या. आरतीचे ताट आणि तांदळाचे माप घेऊन बाहेर आल्या. सुमेधा इतका वेळ बाहेर निशांत सोबत एकटीच उभी होती. पण इतका वेळ दोघेही एकमेकांशी काहीच बोलले नाहीत. दोघांच्याही वागण्यात एक अवघडलेपण जाणवत होते. सुमेधा ला … Read more
मनिषाला नेमके काय म्हणायचे ते सासूबाईंना जरा जरा कळत होते. मनीषाच्या वागणुकीत झालेला बदल हा फक्त गरोदरपणात होणारी चिडचिड नसून तिला पुन्हा आपल्याला काहीतरी समजावून सांगायचे आहे हे त्यांना कळत होते. त्या मनिषाला म्हणाल्या. ” तुला नेमके म्हणायचे तरी काय आहे सूनबाई…?” ” हेच की निशांतरावांच्या बाबतीत तुम्ही चुकल्या आहात…ते हे काही वागले ते अजिबात … Read more