नरेश आणि विनय दोन भाऊ लहानाचे मोठे झाले. नरेश मोठा भाऊ, ज्याचे मन शेतात रमले. वडिलांच्या निधनानंतर त्याने कसलीही तक्रार न करता वडिलोपार्जित शेती सांभाळण्याचे ठरवले. तर लहान विनय लहानपणापासूनच अभ्यासात हुशार होता. अपार कष्ट आणि जिद्दीच्या जोरावर विनयला महसूल विभागात चांगल्या हुद्यावर सरकारी नोकरी मिळाली. विनयचे लग्न झाले तो दिवस देशमुखांच्या घरावर आनंदाची … Read more
सुनंदाताईंनी हातातील भाजी बाजूला ठेवली. त्या शांतपणे म्हणाल्या, “सुधा, जरा हळू बोल. ती ऐकेल.” “ऐकू दे ना! माझी इच्छा आहे की तिने सुद्धा ऐकावे.” सुधाताई तावातावाने म्हणाल्या. त्या पुढे म्हणाल्या. “वहिनी, अहो ती तुमची सुन आहे. तिचा नवरा गेलाय. तिने जरा तरी दुःखाचे, संयमाचे भान ठेवायला नको का? पूर्वीच्या काळी विधवा स्त्रिया … Read more
उन्हाळ्याचे दिवस संपत आले होते आणि मृगाच्या पावसाची आस लागली होती. एसटी बसच्या धुरळ्यातून आणि खडखडाटातून वाट काढत सुधाताई शेवटी आपल्या मूळ गावी, म्हणजेच माहेरी पोहोचल्या. गेल्या सहा महिन्यांत त्या गावी येऊ शकल्या नव्हत्या. मन जरा अस्वस्थच होतं. भावाच्या घरावर कोसळलेला दुःखाचा डोंगर त्यांनी लांबूनच पाहिला होता. सहा महिन्यांपूर्वी सुधाताईंचा सख्खा पुतण्या—साकेत—एका अपघातात अचानक … Read more
” तू…आता तू काय करत आहेस इथे ?” वनमालाबाई तिला म्हणाल्या. ” काय करत आहेस म्हणजे काय ? हे माझं सुद्धा घर आहे. आणि ही इथे काय करत आहे ?” मनाली ने प्रतीक्षा ला पाहून उलट प्रश्न केला. ” तिला मी घेऊन आली आहे इथे. आणि तू कोणत्या तोंडाने या घराला आपलं … Read more
तिथे बराच वेळ तमाशा घालून, लग्नाचा दबाव टाकून काहीच होत नाही हे बघून रघु आणि त्याची आई शेवटी परत गेले. पूजाची आई सुद्धा परत गेली. पण पूजा मात्र आता हट्टालाच पेटली होती की तिला प्रतीक्षासोबत रहायचे नाहीच म्हणून. रोहन ने तिला खूप समजावले पण ती काही ऐकायलाच फायर होत नव्हती. शेवटी गणपतराव रोहनला … Read more
देशमुखांचा मोठा बंगला आता ओसाड वाटू लागला होता. एकेकाळी गाड्यांचा आवाज, पाहुण्यांची वर्दळ, हशा आणि अभिमानाने भरलेलं ते घर आता शांततेने भरून गेलं होतं. त्या शांततेत फक्त तीन आवाज राहिले होते.व्हीलचेअरची चरचर. वनमालाबाईंचा दमलेला श्वास. आणि घरकामाला असलेल्या बायकांचा आवाज. अपघातानंतर अभिजीत पूर्ण बदलला होता. पूर्वी आरशासमोर तासन्तास स्वतःकडे पाहणारा तो आता आरशापासून … Read more
त्या दिवसानंतर प्रतीक्षाच्या आयुष्यात एक विचित्र शांतता आली होती. पण ती शांतता सुखाची नव्हती. ती होती वादळानंतर उरलेल्या उजाडपणाची. तिला आता वास्तवाची जाणीव व्हायला लागली होती. प्रत्येक सकाळी जाग आली की काही क्षण तिला वाटायचं की“हे सगळं स्वप्न होतं.” पण लगेच वास्तव समोर उभं राहायचं. तिचं तुटलेलं लग्न. हरलेला संसार. आणि आतून रिकामी … Read more
माहेराच्या अंगणातल्या जुन्या चिंचेच्या झाडाखाली प्रतीक्षा शांत बसली होती. संध्याकाळची वेळ होती. आकाशात काळे ढग दाटून आले होते. वाऱ्याने झाडांची पानं सळसळत होती. दूर कुठेतरी मंदिराची घंटा वाजत होती. पण तिच्या मनात मात्र फक्त एकच आवाज घुमत होता— “अभिजीत असे कसे बदलू शकतात…त्यांना माझ्या मनाची घालमेल माहिती नाही का…?” मग ती स्वतःलाच समजायची … Read more
मीनाताई यावर काही बोलणार त्या आधीच सारंगच्या मनाचा बांध फुटला. तो मोठ्याने म्हणाला, “बस!..आता हद्द झाली सुमेधा. घरासाठी राबतेस म्हणजे काय ? आजवर एकदाही घरात पैसे खर्च केलेस का तू ? मला एखाद्या खर्चासाठी मदत केलीस का नोकरी करत आहेस तेव्हापासून. एखादं सामान तरी आणलं आहेस का घरात. तू तुझ्या पाच सात हजार … Read more
“अगं तू काय बोलते आहेस…रविचं बाळ आहे ते… तुझं सुद्धा कोणीतरी आहेच ना…तुला तर आनंदच व्हायला हवा की तुझ्या भावाची निशाणी आपल्यासोबत आहे…अन् ते बाळ अजुन या जगात सुद्धा आले नाही आणि तू अशी बोलतेस…” रवीची आई म्हणाली. “अगं काही खोटं बोलत नाही आहे मी…ही त्या बाळाचा फायदा घेऊन आपल्या प्रॉपर्टी मध्ये हिस्सा मागेल…हीचा … Read more