सांग कधी कळणार तुला भाग -१

सहा महिन्यांपूर्वीच नोकरीवर लागलेल्या प्रियासाठी आता स्थळं पाहायला सुरुवात झाली होती. प्रियाला मात्र इतक्यात लग्न करण्याची इच्छा नव्हती. पण तिच्या आई बाबांना मात्र तिच्या लग्नाची काळजी लागून राहिली होती. म्हणून त्यांनी तिला कसेबसे तयार केले. प्रियाला सुद्धा आईवडिलांची काळजी कळत होती. आणि आई बाबा जे काही करत आहेत ते तिच्या भल्यासाठीच हे सुद्धा ती जाणून … Read more

एकाच ह्या जन्मी जणू – भाग ८

प्रीती बेडरूम मधून बाहेर येऊन बघते तर पंकज किचनमध्ये नाश्ता बनवत होता. त्याला नाश्ता बनवताना पाहून प्रीतीला खूप नवल वाटले. कारण यापूर्वी तिने त्याला कधीच किचन मध्ये काम करताना पाहिलं नव्हतं. ती त्याला म्हणाली… ” तुम्ही कशाला बनवलात नाश्ता…मी करणारच होते… काल प्रवासामुळे थकले होते ना म्हणून उठायला थोडा उशीर झाला…” प्रीती थोडी असहजतेने म्हणाली. … Read more

एकाच ह्या जन्मी जणू भाग – ७

  ” हो…कारण मी तुझ्यापेक्षा चार उन्हाळे पावसाळे जास्त पाहिले आहेत…तुला मागच्या काही दिवसात खूप दुःखांचा सामना करावा लागला हे माझ्यापेक्षा जास्त कोणाला माहिती असणार…पण आयुष्यात आपल्याला जराही सुख मिळत असेल तर ते ओंजळीत भरून घ्यावं…भूतकाळ कुरवाळत बसल्यापेक्षा तुझा भविष्यकाळ कसा सुखी होईल याकडे लक्ष द्यायला हवं…” आई म्हणाली. ” जे काही मी भोगलय त्यासाठी … Read more

खरी संपत्ती

  सदा स्वतःशीच बडबड करायचा. मिळेल ते काम करायचा. मिळेल ते खायचा. कसली तक्रार नाही की कसला त्रास नाही. मध्येच देवाचं नाव घ्यायचा. पाहणाऱ्याला एखाद्या अवलिया सारखा वाटायचा तो. पण तो एक सांसारिक व्यक्ती होता. चारचौघां सारखा त्याचा देखील संसार होता. बायको अन् दोन मुलं.   घरची परिस्थिती फारशी वाईट नव्हती. घरी बऱ्यापैकी जमीन होती. … Read more

सासूबाईंचा बदललेला स्वभाव

  ” आई…डॉक्टरांनी मेघाला आराम घ्यायला सांगितला आहे…डॉक्टर म्हणाल्या की जास्त हालचाल करणे सध्या मेघा आणि बाळासाठी चांगले नाही…” मिलिंद आईला समजावत म्हणाला.   ” अरे डॉक्टर असेच सांगतात…आराम करायला सांगतात आणि मग नॉर्मल डिलीव्हरी होत नाही…तसेही आजकाल सगळ्या गोष्टींसाठी यंत्र वापरतात…आम्ही तर गावी असायचो तेव्हा आम्हाला सडा, सारवण करायला लागायचे…बाहेरून पाणी आणावे लागत होते…पण … Read more

सावळा गं रंग तुझा

” पण बाबा… मला चांगली शिकलेली मुलगी हवीय…नोकरी करणारी नसेल तर निदान चारचौघात आत्मविश्वासाने वावरणारी हवी…शहरात वाढलेली आणि चांगलं राहणीमान असणारी मुलगी हवीय…आणि मला तुम्ही त्या गावात राहणाऱ्या बारावी पास मुलीबरोबर लग्न करायला सांगताय…काय म्हणे तर मुलगी खेळामध्ये करियर करणार आहे…इतकं सोप्पं असतं का ते…प्रत्येकाला नाही जमत…” निषाद काहीसा चिडून म्हणाला. ” आम्ही त्या मुलीला … Read more

तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं – भाग १

” आम्ही नाही वागवू शकत तुमच्या मुलीला आता…आम्हालाही नातवंडं पाहिजेत…लग्नाला सहा वर्षे झालीत पण अजूनही गोड बातमी नाही…शेवटी वाट तरी किती पाहायची…कितीतरी दवाखाने केले…देवांना नवस केले पण तरीही काही उपयोग नाही…” रामराव त्यांच्या सूनबाईच्या वडिलांना म्हणाले. ” अहो पण पोरीचा इतक्या वर्षाचा संसार नका मोडू हो…तिचा बी जीव तुटतो लेकरासाठी…पण देवाने तिच्या पदरात लेकराच दान … Read more

नात्याची नवी सुरुवात

  सानवी आणि सुमितचे नुकतेच लग्न झाले होते. सानवीच्या सासरची मंडळी स्वभावाने खूप चांगली होती. त्यांना सानवीचे खूप कौतुक होते. सानवीचा स्वभाव देखील तसाच गोड होता. ती देखील सर्वांच्या मनाला तेवढीच जपायची. सानवीची नणंद रेणू त्याच शहरात राहायची. त्यामुळे दर आठवड्याला माहेरी एखादा चक्कर ठरलेलाच असायचा. सानवी अगदी हसतमुखाने रेणुचा पाहुणचार करायची. ताई ताई म्हणून … Read more

इथेही मी परकीच का ?

   रश्मी आज बऱ्याच दिवसानंतर माहेरी आली होती. तसे पाहिल्यास तिच्या सासर आणि माहेरामध्ये फारसं अंतर नाही पण जबाबदाऱ्या वाढल्यामुळे आता वर्षातून फक्त दोनदा माहेरी यायला मिळायच. ते ही फक्त एक ते दोन दिवसांसाठी. पण यावेळी मात्र रश्मी चांगली पंधरा दिवसांसाठी आली होती. त्याला कारणही तसेच होते. रश्मीच्या भावाचे रोहनचे लग्न होते. त्यामुळे रश्मी तिच्या … Read more