वेळीच नाही म्हणायला शीक – भाग १

कामे उरकून विशाखा नुकतीच आराम करायला रूममध्ये जाणार इतक्यात वृषभने हॉल मधून तिला आवाज दिला. ” विशाखा…विशाखा…अग बाहेर ये…हे बघ कोण आलंय…?” ती तशीच उठून बाहेर आली. अंगात कणकण होत होती. चालताना थकल्यासारखे होत होते. तिने आज सकाळीच दवाखान्यात जाऊन एक लस घेतली होती. त्यानंतर घरात बरीच कामे पुरली. तिच्या सासुबाई नेहमी प्रमाणे त्यांच्या भजनी … Read more

वेगळी मी जगाहून स्वामिनी – भाग २

दिवसामागून दिवस जात होते. पण राजेशच्या तब्येतीत काही विशेष सुधारणा दिसत नव्हती. राधाचे देवाला साकडे घाल नेणे सुरूच होते. दोन महिने निघून गेले पण राधाला मात्र हे दोन महिने खूप कठीण गेले. या दोन महिन्यात तिच्या मनाची नुसती घालमेल होत होती. तिला सारखी राजेशला भेटायची इच्छा व्हायची पण कुणी तिचे काही ऐकायला तयार नव्हते. घरची … Read more

वेगळी मी जगाहून स्वामिनी – भाग १

   ” ह्या मुलाशी राधाचं लग्न झालं तर ती आयुष्यभर सुखात नांदेल…आयुष्यभर शोधत बसाल तरीही इतकं चांगलं स्थळ मिळणार नाही पोरीला…” गोदाक्का राधाच्या वडिलांना सांगत होत्या.      ” पण त्या पोराचं हे दुसरं लग्न आहे…अन् तो वयाने पण मोठा आहे राधापेक्षा…राधा नुकतीच एकोणविस वर्षांची झालीय…मला वाटतं इतक्यात तिचं लग्न केलं तर घाई होणार ना ती…” … Read more

तूच आहेस तुझी खरी सोबती

सुजयला जाऊन पंधरा दिवस झाले होते. सुरेखा अजूनही सावरली नव्हती. सुजय आता या जगात नाही हे अजूनही तिने स्वीकारलं नव्हतं. तिची नऊ वर्षांची मुलगी स्वरा देखील या सर्वांमुळे खूप कावरीबावरी झालेली होती. आधी वडिलांचे या जगातून जाणे आणि आईची अवस्था सुद्धा खूप बिकट होती. घरी आलेले पाहुणे निघून जात होते. तिने तिच्या दादा आणि वहिनीला … Read more

शालू – एक अविस्मणीय भेट

“अरे सुयश…अजुन तयार सुद्धा झाला नाहीस…खरेदीला जायला उशीर होतोय आपल्याला… मुलीकडच्यांची तयारी सुद्धा झाली असेल…आपण उशिरा जाणे बरे दिसणार नाही…” वृंदा काकू सुयशला आवाज देत म्हणाल्या. ” हो आई…मी तयारच होत आहे…दहा मिनिटात आवरून खाली येईल…” सुयश म्हणाला. इतक्यात त्यांची मोठी सून पल्लवी आवरून हॉल मध्ये आली आणि म्हणाली… ” आई…तसा आपल्याला फारसा उशीर झालेला … Read more

प्रेम व्यक्त करणं सुद्धा गरजेचं असतं.

नचिकेतला सकाळी उठायला जरा उशीरच झाला. आज त्याचा वाढदिवस होता आणि रात्री येणाऱ्या शुभेच्छांच्या मेसेजेस ला रिप्लाय दिल्याने त्याला झोपेतून उठायला उशीर झाला होता. नंदिनी रोजप्रमाणे पहाटेच उठून तिच्या नेहमीच्या कामामध्ये व्यस्त होती.    नचिकेत पटापट फ्रेश होऊन किचन मध्ये आला. आणि नंदिनीला म्हणाला…   ” गुड मॉर्निंग…”   ” गुड मॉर्निंग…आज काय चक्क सकाळी … Read more

घटस्फोट – आयुष्याचा शेवट की नवीन सुरुवात ?

  ” ह्या तुमच्या लेकीला अगदी कशाचेही वळण नाही…हिला चारचौघांत न्यायची सुद्धा लाज वाटते मला…मी हिला वागवणार नाही म्हणजे नाही…” अजय तावातावाने बोलत होता.    स्वाती मात्र त्या बैठकीत एका कोपऱ्यात भीतीने थरथरत उभी होती. तिची आई तिला सावरत होती पण मनाने स्वातीची आई देखील खूप घाबरली होती. फक्त त्यांना भीती चेहऱ्यावर दिसू द्यायची नव्हती … Read more

त्यांना फक्त थोडे प्रेम हवे

   सखुआजी आता थोडी थकली होती. वयाने नाही तर मनाने. साठ वर्षांच्या आसपास होती ती. गावी आजी अन् आजोबा दोघच राहायचे. सखुआजीच्या नवऱ्याला सारा गाव नाथा आजोबा म्हणून ओळखत असे.    नाथा आजोबा म्हणजे गावातील एक प्रतिष्ठित व्यक्ती होते. अवघे आयुष्य नाकासमोर चाललेला माणूस. त्यांच्या शब्दाला गावात मान होता. गावी त्यांची पाच एकर शेती होती. … Read more

संपत्तीवर अधिकार कुणाचा ?

    चिंतामण काकांना नुकताच हार्ट अटॅक येऊन गेला होता. ते कालच हॉस्पिटल मधून घरी आले होते. चिंतामण काका एव्हाना बरेच थकलेले वाटत होते. तसे काका फक्त पंचावन्न वर्षांचे होते पण रमाकाकू गेल्यापासून त्यांच्या तब्येतीची जरा हेळसांड झाली.     त्यांना सुजय आणि सानिका अशी दोन मुले. दोघांचीही लग्न झालेली. सुजयचे तीन वर्षांपूर्वी लग्न झाले होते. मात्र … Read more

हे काम फक्त बायकांचं आहे ?

       ” केदार, मी स्वयंपाक करतेय तोवर जरा बाळाला पाहशील का..?” पल्लवी ने किचनमधून केदार ला आवाज दिला.        ” मी जरा महत्त्वाच्या कामात आहे…आणि तसंही मुलांना सांभाळणे बायकांचं काम असतं…” केदार म्हणाला.        ” अरे पण मी कामातच आहे ना…हे एवढं झालं की घेतेय त्याला…बघ ना थोडा वेळ…” पल्लवी म्हणाली.        ” काय ग…एक … Read more