आज रक्षाबंधन होते. सकाळी आठ वाजल्यापासून संध्या दरवाजाकडे डोळे लावून बसली होती. अकरा वाजले, तरी आकाशचा पत्ता नव्हता, ना त्याचा कोणताही फोन आला होता. सोफ्यावर बसलेल्या सासूबाई प्रभावती यांनी संध्येकडे तिरकस नजरेने पाहिले आणि म्हणाल्या, “संध्या, अजून किती वेळ त्या दाराकडे बघत बसणार आहेस? तुझा तो लाडका भाऊ काही आज येणार नाही. विनाकारण त्या … Read more
सुरेखाताईंच्या अशा बोलण्यामुळे जयेश आणि श्वेता दोघेही गप्प झाले. श्वेताने हळूहळू बोलणे कमी केले आणि ती फक्त कर्तव्यापुरती वागू लागली. लग्नानंतर दीड वर्षाने श्वेता गरोदर राहिली. ही बातमी ऐकून घरातील प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर आनंद फुलणे स्वाभाविक होते, पण सुरेखाताईंच्या चेहऱ्यावर काहीच आनंद दिसला नाही. त्यांनी ना तिचे कौतुक केले, ना तिची विचारपूस केली ना तिला … Read more
वृषाली घराच्या बाल्कनी मध्ये चहा घेत बसली होती. इतक्यात तिला दुरून भाजीची जड पिशवी घेऊन उन्हात चालत येणाऱ्या सुरेखाताई दिसल्या. या वयात त्यांना एकटीने सगळी कामे करताना पाहून वृषालीला वाईट वाटले. वृषाली इथे नवीनच होती. नवऱ्याच्या नोकरीतील बदलीमुळे ते नव्यानेच इथे शिफ्ट झाले होते. तिला इथे राहायला येऊन जवळपास महिना झाला होता. आली तेव्हापासून … Read more
समिधाच्या डोळ्यांतील अश्रू अचानक थांबले. तिच्या मनातील खोट्या प्रेमाचा तो अंधार एका क्षणात नाहीसा झाला आणि तिथे एक तीव्र प्रकाश पडला. तिला तिच्या आयुष्यातील सर्वात मोठ्या चुकीची जाणीव झाली होती. “प्रीतम,” समिधाचा आवाज आता थरथरत नव्हता. तिच्या आवाजात एक अभूतपूर्व कठोरपणा आणि स्पष्टता आली होती. “काय? निघतीयेस ना?” प्रीतम म्हणाला. “नाही,” समिधा … Read more
सुनंदाताईंनी हातातील भाजी बाजूला ठेवली. त्या शांतपणे म्हणाल्या, “सुधा, जरा हळू बोल. ती ऐकेल.” “ऐकू दे ना! माझी इच्छा आहे की तिने सुद्धा ऐकावे.” सुधाताई तावातावाने म्हणाल्या. त्या पुढे म्हणाल्या. “वहिनी, अहो ती तुमची सुन आहे. तिचा नवरा गेलाय. तिने जरा तरी दुःखाचे, संयमाचे भान ठेवायला नको का? पूर्वीच्या काळी विधवा स्त्रिया … Read more
“हे खोटं आहे…अभिजीतअसे वागू शकत नाहीत…” ती ओक्साबोक्शी रडत म्हणाली. “नाही… नाही…असं होऊ शकत…” ती वेड्यासारखी डोकं हलवत म्हणत होती. शालिनीताईंनी सुद्धा डोळ्यांना पदर लावला. गणपतराव तर डोक्यावर हात देऊन सुन्न बसले. नेमके काय बोलावे हे कळत नसल्याने सुजित पुढे म्हणाला. ” आम्हाला सुद्धा वाटलं नव्हतं की काकू असे काहीतरी … Read more
सकाळचे सहा वाजले होते. घरातील देवघरात मंद दिवा तेवत होता. उदबत्तीचा सुगंध घरभर दरवळत होता. मीनाताई देवासमोर हात जोडून बसल्या होत्या. देवपूजा आटोपल्यावर त्या स्वयंपाकघरात गेल्या. गॅसवर चहा ठेवला, डबे तयार केले, पोळ्या लाटल्या, भाजी केली, कपडे मशीनमध्ये टाकले आणि घराची साफसफाईही सुरू केली. इतक्यात सुमेधा आपल्या खोलीतून बाहेर आली. “आई, … Read more
# निर्णय – भाग २२ ” का..? काय झालं..? ती तुमची मैत्रीण असून तुमच्या सोबत येऊ शकते तर मी बायको असून का नाही येऊ शकत…?” नंदिनी चिडून म्हणाली. “अगं ह्यात बायको आणि मैत्रिण हा विषय आहे का…? एक साधी गोष्ट होती… जाऊन आलो असतो ना लगेच… पण सगळ्यांसमोर म्हणालीस मी जाऊ का..? सगळ्यांनी काय … Read more
” नाही. मी ताईकडे जाणार नाही. कारण मी ठरवलंय की मी बस ने माझ्या गावी जाईल. तुम्ही माझ्या मनाचा विचार केला नाही मग मी तरी तुमच्या शब्दाचा विचार का करू ? तुमच्या साठी मी एवढं केलं पण तुम्ही माझ्या भावनांची कदर केली नाही. मला न सांगता, माझ्याशी खोटं बोलून सगळ परस्पर ठरवलं तुम्ही. आपल्या घरी … Read more
पारूला डिलिव्हरी साठी सरकारी दवाखान्यात दाखल केले होते. पारूची अवस्था बघून हरी सुद्धा घाबरला होता. काहीही न सुचल्याने दवाखान्यातच तो इकडून तिकडे चकरा मारत होता. इतक्यात नर्स बाहेर आली आणि त्याला आनंदाची बातमी देत म्हणाली. ” अभिनंदन…तुम्हाला मुलगी झाली आहे…” हे ऐकून हरी आनंदाने वेडा झाला होता. “पारू, बघ ना…आपल्या घरी लक्ष्मी … Read more