देशमुखांचा मोठा बंगला आता ओसाड वाटू लागला होता. एकेकाळी गाड्यांचा आवाज, पाहुण्यांची वर्दळ, हशा आणि अभिमानाने भरलेलं ते घर आता शांततेने भरून गेलं होतं. त्या शांततेत फक्त तीन आवाज राहिले होते.व्हीलचेअरची चरचर. वनमालाबाईंचा दमलेला श्वास. आणि घरकामाला असलेल्या बायकांचा आवाज. अपघातानंतर अभिजीत पूर्ण बदलला होता. पूर्वी आरशासमोर तासन्तास स्वतःकडे पाहणारा तो आता आरशापासून … Read more
उन्हाळ्याचे दिवस सुरू झाले होते. दुपारच्या उन्हाने जमिनीला चटके बसत होते. गावातल्या रस्त्यांवर धुळीचे लोट उडत होते. हवा गरम आणि कोरडी झाली होती. पण त्या उष्णतेपेक्षाही जास्त जळत होतं प्रतीक्षाचं मन. तिच्या आयुष्यातली प्रत्येक गोष्ट आता थकवणारी झाली होती. कोर्ट. तारखा. लोकांचे प्रश्न. वहिनीचे टोमणे. पैशांची चिंता. आणि सगळ्यात जास्त—अभिजीतचं बदललेलं रूप. ती … Read more
महिने वर्षांत बदलू लागले पण केस काही पुढे सरकत नव्हती. प्रतीक्षा आणि गणपत काका वारंवार कोर्टाच्या फेऱ्या मारत होते. सकाळी पहाटे बस पकडायची. शहरात जायचं. तासन्तास कोर्टात बसून राहायचं. आणि शेवटी—“पुढची तारीख.” कधी अभिजीत यायचाच नाही. कधी त्याचा वकील काहीतरी कारण द्यायचा की माझे क्लायंट शहराबाहेर आहेत. कधी तब्येत ठीक नाही. तर कधी … Read more
पहाटेची वेळ होती. गाव अजून अर्धवट झोपेत होतं. कुठेतरी मंदिरात काकडआरती सुरू झाली होती. धुक्याच्या हलक्या पडद्यातून सूर्य हळूहळू वर येत होता. पण प्रतीक्षाच्या आयुष्यातला सूर्य मात्र खूप आधी मावळला होता. ती अंगणात शांत बसली होती. हातात चहाचा कप होता, पण चहा थंड झाला होता. तिचं लक्ष मात्र दूर कुठेतरी हरवलं होतं. शालिनीताई तिच्याकडे … Read more
“हे खोटं आहे…अभिजीतअसे वागू शकत नाहीत…” ती ओक्साबोक्शी रडत म्हणाली. “नाही… नाही…असं होऊ शकत…” ती वेड्यासारखी डोकं हलवत म्हणत होती. शालिनीताईंनी सुद्धा डोळ्यांना पदर लावला. गणपतराव तर डोक्यावर हात देऊन सुन्न बसले. नेमके काय बोलावे हे कळत नसल्याने सुजित पुढे म्हणाला. ” आम्हाला सुद्धा वाटलं नव्हतं की काकू असे काहीतरी … Read more
प्रतीक्षा गणपतराव आणि शालिनीबाईंची लहान मुलगी. एक मोठा भाऊ रोहन, प्रतीक्षा आणि आई बाबा असा चौकोनी परिवार. गव्हाळ वर्ण, मोठे बोलके डोळे, चेहऱ्यावर निरागसपणा आणि मनात संसाराची असंख्य स्वप्नं. गरीब घरात जन्मली असली तरी आई-वडिलांनी तिला खूप चांगले संस्कार दिले होते. तिचे वडील गणपत काका घरच्या शेतात दिवसरात्र काम करायचे. जमिनीचा छोटासा तुकडा … Read more
मीनाताई यावर काही बोलणार त्या आधीच सारंगच्या मनाचा बांध फुटला. तो मोठ्याने म्हणाला, “बस!..आता हद्द झाली सुमेधा. घरासाठी राबतेस म्हणजे काय ? आजवर एकदाही घरात पैसे खर्च केलेस का तू ? मला एखाद्या खर्चासाठी मदत केलीस का नोकरी करत आहेस तेव्हापासून. एखादं सामान तरी आणलं आहेस का घरात. तू तुझ्या पाच सात हजार … Read more
“अगं तू काय बोलते आहेस…रविचं बाळ आहे ते… तुझं सुद्धा कोणीतरी आहेच ना…तुला तर आनंदच व्हायला हवा की तुझ्या भावाची निशाणी आपल्यासोबत आहे…अन् ते बाळ अजुन या जगात सुद्धा आले नाही आणि तू अशी बोलतेस…” रवीची आई म्हणाली. “अगं काही खोटं बोलत नाही आहे मी…ही त्या बाळाचा फायदा घेऊन आपल्या प्रॉपर्टी मध्ये हिस्सा मागेल…हीचा … Read more
# निर्णय – भाग २२ ” का..? काय झालं..? ती तुमची मैत्रीण असून तुमच्या सोबत येऊ शकते तर मी बायको असून का नाही येऊ शकत…?” नंदिनी चिडून म्हणाली. “अगं ह्यात बायको आणि मैत्रिण हा विषय आहे का…? एक साधी गोष्ट होती… जाऊन आलो असतो ना लगेच… पण सगळ्यांसमोर म्हणालीस मी जाऊ का..? सगळ्यांनी काय … Read more
” नाही. मी ताईकडे जाणार नाही. कारण मी ठरवलंय की मी बस ने माझ्या गावी जाईल. तुम्ही माझ्या मनाचा विचार केला नाही मग मी तरी तुमच्या शब्दाचा विचार का करू ? तुमच्या साठी मी एवढं केलं पण तुम्ही माझ्या भावनांची कदर केली नाही. मला न सांगता, माझ्याशी खोटं बोलून सगळ परस्पर ठरवलं तुम्ही. आपल्या घरी … Read more