मीनाताई यावर काही बोलणार त्या आधीच सारंगच्या मनाचा बांध फुटला. तो मोठ्याने म्हणाला, “बस!..आता हद्द झाली सुमेधा. घरासाठी राबतेस म्हणजे काय ? आजवर एकदाही घरात पैसे खर्च केलेस का तू ? मला एखाद्या खर्चासाठी मदत केलीस का नोकरी करत आहेस तेव्हापासून. एखादं सामान तरी आणलं आहेस का घरात. तू तुझ्या पाच सात हजार … Read more
सकाळचे सहा वाजले होते. घरातील देवघरात मंद दिवा तेवत होता. उदबत्तीचा सुगंध घरभर दरवळत होता. मीनाताई देवासमोर हात जोडून बसल्या होत्या. देवपूजा आटोपल्यावर त्या स्वयंपाकघरात गेल्या. गॅसवर चहा ठेवला, डबे तयार केले, पोळ्या लाटल्या, भाजी केली, कपडे मशीनमध्ये टाकले आणि घराची साफसफाईही सुरू केली. इतक्यात सुमेधा आपल्या खोलीतून बाहेर आली. “आई, … Read more
“अगं तू काय बोलते आहेस…रविचं बाळ आहे ते… तुझं सुद्धा कोणीतरी आहेच ना…तुला तर आनंदच व्हायला हवा की तुझ्या भावाची निशाणी आपल्यासोबत आहे…अन् ते बाळ अजुन या जगात सुद्धा आले नाही आणि तू अशी बोलतेस…” रवीची आई म्हणाली. “अगं काही खोटं बोलत नाही आहे मी…ही त्या बाळाचा फायदा घेऊन आपल्या प्रॉपर्टी मध्ये हिस्सा मागेल…हीचा … Read more
# निर्णय – भाग २२ ” का..? काय झालं..? ती तुमची मैत्रीण असून तुमच्या सोबत येऊ शकते तर मी बायको असून का नाही येऊ शकत…?” नंदिनी चिडून म्हणाली. “अगं ह्यात बायको आणि मैत्रिण हा विषय आहे का…? एक साधी गोष्ट होती… जाऊन आलो असतो ना लगेच… पण सगळ्यांसमोर म्हणालीस मी जाऊ का..? सगळ्यांनी काय … Read more
प्रिया लग्न करून पराग सोबत तिच्या गावापासून खूप दूर मुंबईला राहायला आली होती. परागची नोकरी मुंबईला होती. त्याची मोठी बहीण मधुताई सुद्धा मुंबईतच रहायची. परागच्या फ्लॅटपासून अर्ध्या तासाच्या अंतरावर ती राहायची. प्रियाच्या हाताला चांगली चव होती. कितीही माणसांचा स्वयंपाक असला तरी प्रिया लगेच तयार करायची. स्वयंपाक वाढण्यात सुद्धा प्रिय तरबेज होती. त्यासोबत घरातील इतर … Read more
वसुधाने शर्वरी समोर हसून बोलत होती पण मन मात्र कुठेतरी तुटत होतं. कशीबशी मुलीच्या आधाराने ती साखरपुड्याच्या हॉलमध्ये पोहोचली. एका कोपऱ्यातील खुर्चीवर बसली. एकामागून एक पाहुणे येत होते. सुनीता प्रत्येकाची ओळख करून देत होती. पण वसुधाकडे तिने एकदाही बोट दाखवलं नाही. ज्या स्त्रीने चार दिवस घर उभं केलं. तिची ओळख करून देण्याइतकंही महत्त्व तिला … Read more
वसुधा म्हणजे तिच्या सासरच्या घराचा आधारस्तंभच होती. कुठलाही कार्यक्रम असो, लग्न असो, बारसं असो, वाढदिवस असो किंवा कुणी आजारी असो. सर्वांच्या तोंडी एकच नाव असायचं. ते म्हणजे वसुधा. वसुधा देखील कधी नाही म्हणायची नाही. स्वतःच्या संसाराकडे थोडं दुर्लक्ष झालं तरी चालेल, पण दुसऱ्यांचं काम राहायला नको, असा तिचा स्वभाव होता. “अगं, सगळ्यांची जबाबदारी तूच … Read more
नकुल नंदिनीला घ्यायला तिच्या कॉलेजसमोर आला. त्याने नंदिनीला कॉल करून आपण आल्याचे कळवले. नंदिनी तशीच धावत गेट जवळ गेली. तिने त्याला पाहिले. कधी नव्हे ते आज त्याला पाहून तिच्या काळजात काहीतरी झाले. काय ते तिला कळत नव्हते पण आज त्याला पाहून जे वाटले ते आधी वाटले नव्हते. फॉर्मल कपड्यात तो अगदीच रुबाबदार दिसत होता. … Read more
समोर रवीची आई उभी होती. त्यांना पाहून प्रकाशरावांना धक्का बसला. ते शालू ताईंकडे प्रश्नार्थक नजरेने पाहू लागले. मग शालूताई त्यांना म्हणाल्या. ” अरे असा काय बघत आहेस??? मला इकडेच काम होतं आणि म्हटलं मी इकडे येत आहे तर तुलाही सोबत घेऊन यावं… शेवटी तुलाही कळायला हवं ना की तुझ्या बहिणीने तुझ्या … Read more
सरलाताईंनी गरम गरम स्वयंपाक करून नंदिनीला वाढून दिले. सुरुवातीला संकोचणारी नंदिनी नंतर व्यवस्थित जेवली. उषाताईंनी हळूच एका कोपऱ्यात जाऊन सरला ताईंना फोन लावला आणि नंदिनी ची चौकशी केली. सरला ताईंनी नंदिनी कडे फोन नेऊन दिला. उषाताईंनी तिला विचारले. कशी आहेस बाळा…? ठीक आहे आई… आणि असे म्हणताच तिचा … Read more