संध्या खिडकीपाशी उभी राहून श्रावणाच्या संततधार सरींकडे एकटक पाहत होती. आभाळातून कोसळणाऱ्या पाण्याचे थेंब खिडकीच्या काचेवर आदळून खाली ओघळत होते, अगदी तिच्या डोळ्यांच्या कडांतून वाहणाऱ्या अश्रूंसारखेच. आज श्रावण पौर्णिमा, म्हणजेच रक्षाबंधन. संपूर्ण घरात सणाची लगबग सुरू होती. स्वयंपाकघरातून पुरणपोळीचा आणि साजूक तुपाचा दरवळणारा सुवास संपूर्ण घरात भरून राहिला होता. पण संध्याच्या मनाला मात्र एका … Read more
सुमित हा शहरातील एका नावाजलेल्या कुटुंबातील एकुलता एक मुलगा होता. स्वतःचा कापड व्यवसाय असणारे ते कुटुंब श्रीमंत, पण तितकेच संस्कारित आणि नम्र होते. समिधाचे वडीलही सरकारी खात्यात मोठ्या पदावर होते, त्यामुळे दोन्ही कुटुंबांची सामाजिक आणि आर्थिक पातळी थोडीफार जुळत होती. सुमित समिधाला पाहण्यासाठी तिच्या घरी आला. साध्या, पण अत्यंत प्रभाव पाडणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाचा सुमित पहिल्याच … Read more
त्या दिवशी जानकी त्याच्यावर रागावली नव्हती! ती घाबरली होती! जसा आज तो सोहमवर धावून गेला, अगदी तशीच ती त्या दिवशी एका १४ वर्षांच्या लेकराच्या काळजीपोटी त्याच्यावर डाफरली होती! तिच्या मनात त्याच्याबद्दल राग नव्हता, तर भीती होती की अण्णांच्या अनुपस्थितीत या मुलाला काही झाले तर काय होईल. आणि त्या एका ओरडण्याला काकूंनी सावत्रपणाचे नाव दिले… … Read more
जानकीच्या या ओरडण्यात भीती आणि काळजी होती. पण सुधीरला मात्र काकूंचे शब्द आठवले—’सावत्र आई तुझा छळ करेल.’ त्याला वाटले की ती त्याच्यावर उगीचच ओरडत आहे. एवढ्यात बाहेरून दोन्ही काकू आल्या. त्यांनी हा प्रकार पाहिला आणि आगीत तेल ओतण्याची संधी साधली. मोठी काकू म्हणाली, “बघा गं बायकांनो, पोरगं भुकेने व्याकुळ झालं म्हणून स्वतः करायला गेलं. … Read more
वसुधा म्हणजे तिच्या सासरच्या घराचा आधारस्तंभच होती. कुठलाही कार्यक्रम असो, लग्न असो, बारसं असो, वाढदिवस असो किंवा कुणी आजारी असो. सर्वांच्या तोंडी एकच नाव असायचं. ते म्हणजे वसुधा. वसुधा देखील कधी नाही म्हणायची नाही. स्वतःच्या संसाराकडे थोडं दुर्लक्ष झालं तरी चालेल, पण दुसऱ्यांचं काम राहायला नको, असा तिचा स्वभाव होता. “अगं, सगळ्यांची जबाबदारी तूच … Read more
सरलाताईंनी गरम गरम स्वयंपाक करून नंदिनीला वाढून दिले. सुरुवातीला संकोचणारी नंदिनी नंतर व्यवस्थित जेवली. उषाताईंनी हळूच एका कोपऱ्यात जाऊन सरला ताईंना फोन लावला आणि नंदिनी ची चौकशी केली. सरला ताईंनी नंदिनी कडे फोन नेऊन दिला. उषाताईंनी तिला विचारले. कशी आहेस बाळा…? ठीक आहे आई… आणि असे म्हणताच तिचा … Read more
पारूला डिलिव्हरी साठी सरकारी दवाखान्यात दाखल केले होते. पारूची अवस्था बघून हरी सुद्धा घाबरला होता. काहीही न सुचल्याने दवाखान्यातच तो इकडून तिकडे चकरा मारत होता. इतक्यात नर्स बाहेर आली आणि त्याला आनंदाची बातमी देत म्हणाली. ” अभिनंदन…तुम्हाला मुलगी झाली आहे…” हे ऐकून हरी आनंदाने वेडा झाला होता. “पारू, बघ ना…आपल्या घरी लक्ष्मी … Read more
वैशाली बस मधून उतरली आणि तिच्या मुलाला सार्थकला कडेवर घेऊन खाली मानेने एका हातात बॅग घेऊन तिच्या घराकडे चालू लागली. रस्त्याने जाताना जो कोणी दिसेल तो तिच्याकडे सहानुभूतीने पाहत होता. तिची अवस्था पाहून स्पष्टपणे कळत होते की दरवेळी प्रमाणे यावेळी सुद्धा तिच्या नवऱ्याने बेदम मारहाण केली आहे तिला. जुनाट साडी, हाती सामानाची लहानशी बॅग, अंगभर … Read more
सुहास बऱ्याच दिवसांनी आज त्याच्या गावातील घरी आला होता. तीन खोल्यांचे लहानसे घर होते. सरळ रांगेत तीन खोल्या आणि मागे न्हाणी. कौलारू पण मजबूत. अजूनही चांगल्या स्थितीत होतं. फक्त थोडी साफसफाई आणि रंग दिला की झालं. त्याने घर नीट पाहून घेतले आणि घराबाहेर निघून मनातल्या मनात कसलातरी हिशेब करत होता. इतक्यातच त्याच्या घराच्या बाजूला एका … Read more
माहेरी लाडाकोडात वाढलेली. चांगली शिकलेली आणि घरकामात निपुण. एका खाजगी ऑफिस मध्येच काम करायची पण कामात चोख होती. मित्र मैत्रिणीं मध्ये रमणारी. चंचल, अवखळ, बोलकी मधुरा आज लग्न होऊन सासरी पहिले पाऊल ठेवत होती. सासरी आल्यावर सुद्धा तिचे खूप कौतुक झाले. तिचं सासर तिच्या माहेरा पासून जरा लांब असलं तरी मागच्या चार महिन्यांपासून ती महेश … Read more